توجه : تمامی مطالب این سایت توسط ربات از طریق نتایج گوگل جمع آوری شده و تمامی مطالب عکس ها و لینک های دانلود برای سایت های دیگر است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    کانال پاناما کدام اقیانوس ها را به هم وصل میکند

    دسته بندی :
    1. نکس 98
    2. مطالب سایت
    14بازدید

    کانال پاناما کدام اقیانوس ها را به هم وصل میکند را از سایت نکس 98 دریافت کنید.

    کانال پاناما

    کانال پاناما

    آبراه پاناما یک آبراه غیرطبیعی است که توسط انسان در کشور پاناما به وجود آمده و اقیانوس آرام را به اقیانوس اطلس ارتباط می‌دهد.

    این آبراه که در جریان یکی از بزرگ‌ترین و دشوارترین پروژه‌های مهندسی در جهان ایجاد گشته‌است یکی از سرشناس‌ترین و مهم‌ترین آبراه‌های جهان است.

    در شرایطی که راه معمولی کشتیرانی میان شهرهای نیویورک و سان فرانسیسکو ۲۲۵۰۰ کیلومتر مسافت دارد، عبور از کانال پاناما این مسافت را به ۹۵۰۰کیلومتر کاهش می‌دهد.

    در گذشته کشتی‌ها برای عبور از اقیانوس آرام به اطلس مجبور بودند آمریکای جنوبی را دور بزنند اما پس از ایجاد این کانال به طور مستقیم از اروپا به آمریکا و از آنجا به آسیای شرقی می‌روند.

    تاریخچه[ویرایش]

    ایده اولیه ایجاد یک آبراه در کشور پاناما به قرن ۱۶ باز می‌گردد و نخستین تلاش برای ایجاد این آبراه به سال ۱۸۸۰ و به رهبری فرانسوی‌ها مربوط می‌شود. پس از شکست این پروژه که به کشته شدن ۲۱۹۰۰ کارگر انجامید پروژه نهایی توسط آمریکایی‌ها ادامه یافت و در حدود سال ۱۹۰۰ به انجام رسید تا سرانجام آبراه در سال ۱۹۱۴ برای استفاده باز گردد.

    ایجاد این آبراه ۷۷کیلومتری با دشواری‌های بسیاری همراه بود، به نحوی که پس از پایان کار در مجموع ۲۷۵۰۰ کارگر (در مجموع دوره کار فرانسوی‌ها و آمریکایی‌ها) جان خود را از دست داده بودند.

    مشخصات فنی[ویرایش]

    در ابتدا فرانسوی‌ها قصد داشتند خشکی میان دو اقیانوس را به صورت کانال خاک‌برداری کنند که پروژه با شکست روبرو شد در طرح بعدی آمریکایی‌ها برای کاهش حجم خاکبرداری تصمیم گرفتند از دریاچه بزرگی که در میان خشکی محصور بود استفاده کنند ولی این دریاچه از سطح آب‌های آزاد ارتفاع بیشتری داشت و امکان ارتباط مستقیم اقیانوس به دریاچه نبود در نتیجه به فکر ساخت بالابر و پایین‌بر هیدرولیکی افتادند.

    حرکت کشتی‌ها[ویرایش]

    برای حرکت کشتی در این آبراه

    این کانال به پیمانکاری سپاه مهندسی ارتش آمریکا ساخته شد.

    بازگشایی[ویرایش]

    پس از گشایش آب‌راه موفقیت شگرفی را به دست آورد و توانست انقلابی در بازرگانی دریایی پدید آورد. تنها در سال ۲۰۰۵ میلادی ۱۴۰۱۱ شناور جمعاً به ظرفیت ۲۷۸٫۸ میلیون تن کالا از این کانال عبور کردند که این آمار به معنی عبور حدود ۴۰ شناور در یک شبانه روز است.

    منابع[ویرایش]

    پیوند به بیرون[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    پاناما

    پاناما

    مختصات: ۸°۵۸′ شمالی ۷۹°۳۲′ غربی / ۸٫۹۶۷°شمالی ۷۹٫۵۳۳°غربی / 8.967; -79.533

    پاناما (به اسپانیایی: Panama) با نام رسمی جمهوری پاناما (به اسپانیایی: República de Panamá) کشوری است در آمریکای مرکزی. پایتخت آن پاناماسیتی است. جمعیت این کشور ۴،۳۱۵،۰۰۰ نفر[۱]، زبان رسمی آن اسپانیایی و واحد پول آن بالبوآ و دلار آمریکا است. پاناما در سال ۱۸۲۱ از اسپانیا و سپس در سال ۱۹۰۳ از کلمبیا مستقل شد. جمهوری پاناما کم‌جمعیت‌ترین کشور اسپانیایی‌زبان در آمریکای لاتین است.

    پاناما با ۷۵۵۱۷ کیلومتر مربع وسعت صد و شانزدهمین کشور جهان از لحاظ وسعت است. این کشور از شمال به دریای کارائیب (اقیانوس اطلس)، از شرق به کشور کلمبیا، از جنوب به اقیانوس آرام و از غرب به کشور کاستاریکا محدود است. منطقه پاناما دارای باریکترین خشکی در آمریکای مرکزی است که دو نیم‌قاره آمریکای شمالی و جنوبی را به یکدیگر متصل می‌کند. جمهوری پاناما عضو سازمان ملل متحد، و سازمان کشورهای آمریکایی است.

    ۷۰ درصد از مردم پاناما از تبار مستیزو (دورگه سرخ‌پوست و سفیدپوست)، ۱۴ درصد سیاه‌پوست، ۱۰ درصد سفیدپوست، و ۶ درصد سرخ‌پوست هستند. ۷۵ تا ۸۵ درصد از مردم این کشور کاتولیک رومی و ۱۵ تا ۲۵ درصد مسیحی اوانجلیست هستند.[۲]

    کانال پاناما که دو اقیانوس آرام و اطلس را به یکدیگر پیوند می‌دهد به لحاظ بازرگانی و ترابری دریایی اهمیت فراوانی دارد و مهم‌ترین کانال جهان به‌شمار می‌آید؛ ساخت این کانال ۷۷ کیلومتری یکی از بزرگترین و دشوارترین پروژه‌های مهندسی در جهان بود که درسال ۱۹۰۶میلادی،توسط ارتش ایالات متحده امریکاحفر شد. منطقه آزاد کولون در مدخل ورودی این کانال قرار دارد و از موقعیت مناسبی برای بازرگانی بین‌المللی برخوردار است.

    پس از رد پیشنهادهای آمریکا از سوی کلمبیا مبنی بر تکمیل کانال پاناما، منطقه پاناما با حمایت آمریکا کشوری مستقل گشت.اما با وجود کانال،پاناما فقط ده درصدسود ان را می بردونود در صد باقی،به ایالات متحده تعلق دارد. به این خاطر سطح زندگی در پاناما به نسبت کشورهای همسایه بالاتر است، هر چند بحران سیاسی ۱۹۸۹ به اقتصاد لطمه زد. کالاهای صادراتی عمده شامل موز و میگو و چوب ماهون است.

    در سال ۱۹۹۰ ارتش پاناما منحل شد و امروزه یک نیروی پلیس ملی متشکل از ۱۱۰۰۰ نفر امور انتظامی کشور را برعهده دارد که بخشی از آن به گارد ساحلی اختصاص یافته‌است. ولی امنیت پاناما،به عهده ایالات متحده امریکا است. محمدرضا شاه، شاه پیشین ایران، در ۱۵ دسامبر ۱۹۷۹ رهسپار پاناما شد و آخرین ماه‌های زندگی خود را در پاناما و مصر سپری کرد.[۳]

    تاریخ[ویرایش]

    پاناما بخشی از گرانادای جدید اسپانیا (کلمبیا) بود. در دهه ۱۸۸۰ کوشش فرانسویان در احداث کانالی در پاناما که اقیانوس اطلس را به آرام وصل کند ناموفق بود. از زمان جنگ ایالات متحده و اسپانیا در سال ۱۸۹۹ میلادی، ایالات متحده متوجه شد به مسیر کوتاهتری برای اینکه کشتی‌هایش از ساحل غربی کالیفرنیا خود را به ساحل شرقی این کشور برسانند، نیاز دارد. زیرا در آن زمان کشتی‌های آمریکایی برای اینکه از ساحل غربی به ساحل شرقی و بالعکس رفت‌وآمد کنند ناگزیر به دور زدن قاره آمریکای جنوبی از طریق تنگه ماژلان بودند. در آغاز کشور کلمبیا که در آن زمان پاناما جزو خاک این کشور بود از احداث کانال استقبال کرد اما در آخرین روزهای پیش از آغاز عملیات اجرایی نمایندگان مجلس کلمبیا از اینکه حاکمیت خود بر بخشی از قلمروی کشورشان را به بیگانگان واگذار کنند با طرح واشینگتن برای احداث کانال پاناما مخالفت کردند.

    در پی این تصمیم، دولت تئودور روزولت، رئیس‌جمهور وقت آمریکا به‌طور آشکار ساکنان پاناما را به جدایی‌طلبی تشویق کرد و کشتی‌های جنگی آمریکا در ساحل مقابل شهرهای کولون و پاناما لنگر انداخته و مانع دخالت ارتش کلمبیا شدند.

    پس از اعلام استقلال منطقه پاناما از کلمبیا در نوامبر سال ۱۹۰۳ میلادی ایالات متحده این کشور نوبنیاد را به رسمیت شناخته و در روز ۱۸ نوامبر قرارداد احداث کانال میان ایالات متحده و پاناما امضاء شد. این کانال سرانجام در ۱۹۰۶ گشوده و در ۱۹۰۷ به بهره برداری رسید. براساس این قرارداد یک نوار خشکی به عرض ۸ کیلومتر از خاک پاناما مجزا شده و به آمریکا تعلق می‌گرفت. تا سال ۱۹۹۹ کنترل کانال پاناما در اختیار دولت آمریکا بوده و واشینگتن در ۳۱ دسامبر این سال این کانال را به دولت پاناما بازپس داد.

    از ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹ قدرت در پاناما عملاً در دست ژنرال دیکتاتور، مانوئل آنتونیو نوریگا بود. در سال ۱۹۸۹ میلادی حمله‌ای از جانب دولت وقت آمریکا به پاناما صورت گرفت و نوریگا در این حمله دستگیر شد و به «میامی» انتقال یافت. وی حدود ۲۰ سال به اتهام قاچاق موادمخدر و پول‌شویی در زندان‌های آمریکا و فرانسه حبس بود و در ۱۱ دسامبر سال ۲۰۱۱ میلادی به پاناما بازگردانده شد.

    سیاست[ویرایش]

    در قانون اساسی انتخابات مجمع قانون‌گذاری ۶۷ نفره، رئیس‌جمهور و دو معاون رئیس‌جمهور برای دوره‌ای ۵ ساله با رأی اجباری تمامی افراد بالغ پیش‌بینی شده‌است. رئیس‌جمهور کابینه وزیران را انتصاب می‌کند. احزاب عمده سیاسی عبارتند از حزب اعتبار لیبرال، حزب دموکرات مسیحی، جنبش آزادی‌بخش جمهوری ملی (که در انتخابات ۱۹۸۹ میلادی با عنوان اتحاد دموکراتیک همکاری کردند)، حزب اعتبار پاناما، و (ائتلاف) کولینا.

    نوع حکومت پاناما جمهوری است. قوهٔ مقننهٔ این کشور از یک مجلس قانونگذار با ۷۱ عضو تشکیل یافته‌است و دورهٔ عضویت در آن ۵ سال است.

    رئیس‌جمهور کنونی کشور پاناما که در انتخابات سال ٢٠١۴ میلادی برگزیده شد، ریکاردو مارتینلی است. وی نماینده ائتلاف «اتحاد برای تغییرات» است که این ائتلاف از اتحاد حزب «تغییر دمکراتیک»، حزب «پاناما» و حزب «اتحاد مولینرا و میهن‌دوست» ایجاد شده‌است. خط مشی سیاسی مارتینلی شامل کمک به نظام سرمایه‌داری و احیای قرارداد بازرگانی آزاد با آمریکا است. این سیاستمدار که صاحب بزرگترین فروشگاه‌های زنجیره‌ای کشور است، در انتخابات از بیش از دو میلیون نفر دارای رأی خواست که با آرای خود «از لغزش کشور به سراشیب چپ جلوگیری کنند».[۴]

    معروف‌ترین مسئله سیاسی مربوط به پاناما، بحران آبراه پاناما می‌باشد که با مداخله نظامی آمریکا و کشته شدن ۴۰۰۰ شهروند پانامایی همراه بود.

    جغرافیا[ویرایش]

    یکی از آخرین تحولات بزرگ کره زمین، سه‌میلیون و چهارصد هزار سال پیش رخ داد. این تحول پیدایش خشکی باریکی بود که سرزمین پاناما نام گرفت. پیدایش پاناما، پل ارتباطی آمریکایی شمالی و جنوبی، امکان مهاجرت گونه‌های مختلف جانوری را فراهم کرد. این سرزمین خود اکنون غنی از گونه‌های کمیاب جانوری است.

    کشور پاناما از شمال به دریای کارائیب، از مشرق به کلمبیا، از جنوب به خلیج پاناما و اقیانوس آرام و از مغرب به کاستاریکا محدود می‌شود. پاناما باریکه‌ای است کوهستانی با جنگل‌های انبوه که آمریکای مرکزی را به آمریکای جنوبی پیوند می‌دهد. رودهای مهم آن توئیرا (با چوکوناکه)، بایانو، سانتاماریا و بلندترین نقطه آن قله آتشفشان بارو با ۳۴۷۵ متر ارتفاع است.

    اقلیم پاناما در ارتفاعات، معتدل، مرطوب و نسبتاً پرباران و در جلگه‌های ساحلی، مرطوب و بارانی است. پاناما با تغییر دمای کم فصلی، آب و هوایی استوایی دارد.

    رشته‌کوه‌های نسبتاً مرتفعی که از خاور به باختر این سرزمین کشیده شده‌اند که آن را به دو منطقهٔ شمالی و جنوبی تقسیم می‌کنند. چند رودخانه که همگی از ارتفاعات مرکزی سرچشمه می‌گیرند، این سرزمین را آبیاری می‌کنند که عمده‌ترین این رودها عبارتند از بایامو، توئیرا و چپو.

    شهر پاناما با ۴۶۳۰۹۳ نفر جمعیت پایتخت کشور پاناما است و شهرهای پاناما و جمعیت آن‌ها طبق آمار سال ۱۹۹۶ عبارتند از: سان میگلیتو با ۳۰۷۲۳۰، نفر و پنونوم با ۶۷۹۰۱ نفر.

    خلیج‌های این کشور عبارتند از پاناما، لورابا، موسکیتوس، داروین، و سان میگوئل. با عرض کنونیکانال پاناما، تنها نفتکش‌های پاناماگذر، با ظرفیت جابه‌جایی ۵۰ هزار تن نفت توان حرکت در آن را دارند، اما طرح‌هایی برای تعریض این کانال در سال ۲۰۱۴ وجود دارد که در آن صورت نفتکش‌های افرامکس با ظرفیت جابه‌جایی ۸۰ هزار تن نیز می‌توانند از آن عبور کنند.

    جزایر اصلی پاناما، ری، کویبا، سباکو، جی کارون، پاریدا، و کولون هستند.

    تقسیمات کشوری[ویرایش]

    پاناما به ۹ استان (provincias) و پنج قلمرو (comarcas) تقسیم شده‌است. در پنج قلمروی خودگردان، مدیریت در دست چهار گروه قومی سرخ‌پوستی کونا، نگوبه بوگله، امبرا، و وونان است:

    استان‌های پاناما (مراکز استان در پرانتز):

    قلمروهای خودگردان که استان به‌شمار می‌آیند:

    قلمروهای خودگردان که استان به‌شمار نمی‌آیند:

    اقتصاد[ویرایش]

    برپایه آمار سال ۱۹۹۹ فراورده‌های عمدهٔ پاناما عبارتند از: نیشکر، موز، برنج، موز سبز، ذرت، سیب زمینی، پرتقال، قهوه و توتون. همچنین مهم‌ترین صنایع آن، مواد غذایی، فراورده‌های نفتی، نوشیدنی، سیمان، آجر و کاشی هستند.

    طول خط آهن پاناما در سال ۱۹۹۸ بالغ بر ۳۵۴ کیلومتر و طول راه‌های اتومبیل‌رو آن ۱۱۳۰۱ کیلومتر بود که ۳۳ درصد راه‌های اتومبیل‌رو آسفالت بودند.

    مردم[ویرایش]

    ۷۰ درصد از مردم پاناما از تبار مستیزو (دورگه سرخ‌پوست و سفیدپوست)، ۱۴ درصد سیاه‌پوست، ۱۰ درصد سفیدپوست، و ۶ درصد سرخ‌پوست هستند. سرخ‌پوستان این کشور از هفت قبیله به نام‌های امبرا، وونان، نگوبه بوگله، کونا، ناسو و بریبری تشکیل شده‌اند. بیش از نیمی از جمعیت پاناما در منطقه کلان‌شهری پاناماسیتی-کولون سکونت دارند.

    ۷۵ تا ۸۵ درصد از مردم این کشور کاتولیک رومی و ۱۵ تا ۲۵ درصد مسیحی اوانجلیست هستند.

    فرهنگ[ویرایش]

    فرهنگ پاناما از سنت‌ها، موسیقی، و هنر اروپایی مشتق شده و به همراه اسپانیایی‌ها به این منطقه آمده‌است. در عین حال بر اثر آمیزش این فرهنگ با فرهنگ‌های آفریقایی و سرخ‌پوستی فرهنگ‌هایی دورگه نیز در پاناما پدید آمده‌اند. برای نمونه تامبوریتو نوعی رقص اسپانیایی است که با ضرب‌آهنگ‌های آفریقایی آمیخته‌است. فرهنگ عامه این کشور در جشنواره‌های متعدد و مراسم رقص که نسل به نسل برگزار شده بازتاب یافته‌است. شهرهای پاناما شاهد برگزاری جشنواره‌های موسیقی در سبک‌های رگی، رگی آن اسپانیول، رگتون، هائیتیانو، جاز، بلوز، سالسا، و راک هستند.

    اسناد پاناما[ویرایش]

    در سال ۲۰۱۶ یک گروه هکر ناشناس یکی از شرکت‌های حقوقی کشور پاناما به اسم شرکت موساک فونسکا را هک کرده و بیش از ۱۱۴۰۰۰۰۰ سند مربوط به فرار مالیاتی سران جهان از جمله ولادمیر پوتین و دیوید کامرون و بسیاری دیگر از سران جهان را فاش کرد. به نظر کارشناسان این درز اطلاعاتی بالاتر از اسناد ویکی‌لیکس قرار گرفت و به عنوان بزرگترین درز اطلاعاتی تاریخ قرار گرفته‌است. این اسناد به اسناد پاناما معروف است.

    جستارهای وابسته[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.مرورگر شما از این ویدیو پشتیبانی نمیکنید.

    کانال پاناما کجاست؟

    کانال پاناما کجاست؟

    معرفی کانال پاناما

    کانال پاناما با طول ۷۷ کیلومتر یک مسیر آبی در کشور پاناما است که اقیانوس اطلس را بهاقیانوس آراممتصل می‌کند. این کانال از سرتاسر تنگه‌ی پاناما می‌گذرد و مجرای کلیدی برای تجارت بین المللی به شمار می‌رود. از آنجایی که در گذشته کشتی‌ها برای سفر کردن از شرق آمریکا به غرب و بالعکس مجبور بودند  آمریکای جنوبی  را دور بزنند، ایجاد آبراهی میان دو پهنه‌ی آبی جهان و کوتاه‌تر کردن مسیر تجاری به شدت احساس می‌شد، بنابراین در سال ۱۸۸۱ فرانسوی‌ها شروع به حفر یک کانال کردند اما به دلیل مشکلات مهندسی و میزان مرگ و میر بالای کارگران (۲۱,۹۰۰ نفر)، این پروژه با شکست مواجه شد. در سال ۱۹۰۴، آمریکایی‌ها ادامه‌ی پروژه را به عهده گرفتند و در پانزدهم آگوست (۲۵ مرداد) سال ۱۹۱۴ کانال را افتتاح کردند. در ابتدای راه، هدف فرانسوی‌ها خاکبرداری خشکی و ایجاد کانالی بین دو اقیانوس بود، اما در ادامه آمریکایی‌ها به منظور کم کردن میزان خاکبرداری و کاهش هزینه‌ها، تصمیم گرفتند از وجود دریاچه‌ی بزرگ گاتن در طول مسیر استفاده کنند. با این وجود ارتفاع بیشتر دریاچه از سطح آب‌های آزاد مانع از ارتباط مستقیم میان اقیانوس و دریاچه می‌شد. برای حل این مشکل، مهندسان بالابر و پایین‌بری هیدرولیکی طراحی کردند. در طول این کانال کشتی‌ها به کمک بالابری هیدرولیکی بالاتر از سطح آب‌های آزاد قرار می‌گیرند و در کانال حرکت می‌کنند تا به پایان دریاچه و ابتدای کانال دوم برسند. در ادامه این کشتی‌ها به وسیله‌ی پایین‌بر هیدرولیکی هم سطح با آب‌های آزاد قرار می‌گیرند و به مسیر خود ادامه می‌دهند.

    ایجاد کانال پاناما از نظر وسعت و سختی، یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌ مهندسی جهان به شمار می‌رود اما مزایای زیادی را به همراه داشته است. به‌گونه‌ای که می‌توان به‌طور مثال، مسیر آبی میان نیویورک و سان‌فرانسیسکو را که قبلا ۲۲,۵۰۰کیلومتر بود، اکنون با پیمودن ۹,۵۰۰ کیلومتر طی کرد. ترافیک سالیانه‌ از ۱,۰۰۰ کشتی در سال ۱۹۱۴ (زمانی که افتتاح شد) به بیش از ۸۱۵,۰۰۰کشتی در سال ۲۰۱۲ رسیده است و این خود نشان از اهمیت روز افزون کانال پاناما دارد. تقریبا ۶ تا ۸ ساعت به طول می‌انجامد تا یک کشتی عرض ۷۷کیلومتری کانال را طی کند. انجمن مهندسان عمران آمریکا، کانال پاناما را یکی از عجایب هفتگانه‌ی دنیای مدرن نامیده‌اند. عرض سدهای متحرک، مشخص کننده‌ی نهایت بزرگی کشتی است که می‌تواند از کانال عبور کند. طویل‌ترین کشتی که تاکنون از کانال عبور کرده، کشتی اکتشافی سان ژوان با حدود ۲۹۶ متر طول و ۳۲ متر عرض بوده است.

    آدرس

    قاره‌ی آمریکا، پاناما

    دسترسی

    راه‌های زیادی برای دیدن کانال پاناما وجود دارد. در ابتدا باید بگوییم که خود کشور پاناما یکی از بهترین نقاط توریستی دنیا به شمار می‌رود که هرساله گردشگران زیادی را به سمت خود جذب می‌کند و از زیرساخت‌های نسبتا مناسبی هم برخوردار است. بنابراین با سفر به این کشور، تماشای کانال کار چندان سختی نیست. اول باید انتخاب کنید که قصدتان تنها تماشای کانال و عبور کشتی‌ها است یا اینکه دوست دارید خودتان عبور از آن را تجربه کنید. اگر انتخابتان گزینه‌ی اول است ما سه نقطه را به شما پیشنهاد می‌کنیم که به ترتیب زیر هستند:

    سدهای متحرک میرافلورز (Miraflores Locks): از آنجایی که به شهر پاناما نزدیک است، پربازدیدترین نقطه به شمار می‌رود.

    سدهای متحرک پدرو میگوئل (Pedro Miguel Locks):  این مکان چند دقیقه‌ای از شمال میرافلورز فاصله دارد و امکانات زیادی برای گردشگران ندارد.

    سدهای متحرک گاتن (Gatun Locks): مجموع ۳ سد متحرک که در سمت کارائیبی کانال قرار دارند. این سدها در نزدیکی شهر کولون واقع شده‌اند. شهر کولون نیز حدود ۱ ساعت (رانندگی) از شهر پاناما فاصله دارد.

    اما اگر انتخابتان گزینه‌ی دوم و سفر در طول کانال است، بهترین کار رزرو بلیت کشتی‌های کروز خواهد بود. خطوط کروز زیادی از سراسر دنیا وجود دارد که می‌توانید به انتخاب و با توجه به نیازتان یکی از آن‌ها را رزرو کنید.  

    منبع مطلب : www.kojaro.com

    مدیر محترم سایت www.kojaro.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    دانلود کنید
    مهدی 15 روز قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید