توجه : تمامی مطالب این سایت توسط ربات از طریق نتایج گوگل جمع آوری شده و تمامی مطالب عکس ها و لینک های دانلود برای سایت های دیگر است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    چرا در کاوش های فضایی به تحقیق درباره سیاره بهرام یا مریخ بسیار توجه می شود

    دسته بندی :
    1. نکس 98
    2. مطالب سایت
    101بازدید

    چرا در کاوش های فضایی به تحقیق درباره سیاره بهرام یا مریخ بسیار توجه می شود را از سایت نکس 98 دریافت کنید.

    مریخ

    مریخ

    مِرّیخ (به انگلیسی: Mars) [۱] یا بَهرام چهارمین سیاره در منظومه شمسی است که در مداری طولانی‌تر و با سرعتی کمتر از زمین به دور خورشید می‌چرخد. هر یک بار گردش این سیاره به دور خورشید معادل ۶۸۷ شبانه‌روز زمین به درازا می‌کشد و طول شب و روز نیز از کرهٔ زمین کمی طولانی‌تر است.

    نام فارسی این سیاره بهرام و نام عربی-یونانی آن مریخ است. در کتاب‌های قدیمی فارسی آن را فلک شحنهٔ پنجم و سایس رواق پنجم نیز نامیده‌اند.

    قطر مریخ نزدیک به یک‌دوم قطر زمین و برابر ۶٬۷۹۰ کیلومتر است. (قطر زمین: ۱۲٬۷۵۶ کیلومتر).

    نوری که از خورشید به مریخ می‌رسد نصف نوری است که زمین دریافت می‌کند، اما روز مریخی چهل دقیقه طولانی‌تر از روز زمینی است؛ بنابراین شرایط از نظر نور تقریباً مثل زمستان زمین است و به این خاطر امکان رشد گیاهان در شرایط گلخانه‌ای در مریخ وجود دارد.[۲] روزهای مریخ ۲۴ ساعت و ۳۷ دقیقه درازا دارند. از آن‌جا که محور سیارهٔ مریخ همانند زمین °۲۴ درجه کج است، در این سیاره نیز فصل‌های سال وجود دارند. اما هر سال مریخی کمابیش دو برابر سال زمینی یعنی ۶۷۸ روز به درازا می‌کشد.[۳]

    جو مریخ سرخ رنگ است و از زمین در آسمان شب نیز سرخی آن دیده می‌شود. کرهٔ مریخ دو قمر کوچک به نام‌های فوبوس و دِیموس دارد که ریختی نابسامان دارند. این دو قمر شاید شهاب‌سنگ‌هایی هستند که در مدار مریخ به دام افتاده‌اند. اگر شخصی در کرهٔ مریخ باشد خواهد دید که فوبوس سه بار در یک روز طلوع و غروب می‌کند. دیموس نیم فوبوس بوده و چنانچه از مریخ به آن نگاه کنیم این قمر بیشتر همانند یک ستاره خواهد بود تا یک ماه. خورشیدگرفتگی در مریخ به دلیل کوچک بودن قمرهای آن کامل نیست. قمرهای مریخ به سطح آن نزدیک هستند و بزرگترین قمر آن فوبوس است که گردش آن به دور سیارهٔ مادر نزدیک به ۷ ساعت و ۳۹ دقیقه و۲۷ ثانیه‌است. زمان گردش مداری دیموس نیز ۱روز و ۶ ساعت و ۲۱ دقیقه و ۱۶ ثانیه‌است.

    مریخ، سیارهٔ سرخ رنگ منظومۀ شمسی، یک دوم زمین قطر دارد و مساحت سطح آن برابر با مساحت خشکی‌های روی زمین است. همانند زمین، یخ‌های قطبی، دره‌های عمیق، کوه، غبار، توفان و فصل دارد. در دشت‌های آن مانند ماه، گودال‌هایی برآمده از برخورد سنگ‌های آسمانی دیده می‌شود. با وجود اندازهٔ کوچکش، بلندترین قلهٔ منظومۀ شمسی یعنی کوه المپوس و بزرگ‌ترین درهٔ منظومه شمسی در این سیاره پیدا شده‌است.

    کهنه بودن بیشتر دهانه‌های برخوردی سیارهٔ مریخ نشان‌دهندهٔ پرکاری زیاد پدیده‌های زمین‌شناختی در این سیاره‌است.[۳]

    ویژگی‌های فیزیکی[ویرایش]

    مریخ از زمین کم چگال‌تر است، به گونه‌ای که حجمی برابر ۱۵٪ و جرمی برابر ۱۱٪ زمین دارد. مساحت سطح آن تنها اندکی کمتر از مجموع سطوح خشکی‌های زمین است. مریخ در برابر عطارد بزرگتر و دارای جرم بیشتر و در نتیجه چگال‌تر است. همین زمینه سبب شده‌است نیروی گرانش بیشتری در سطح مریخ وجود داشته باشد. مریخ از نظر میزان حجم و جرم، هشتمین جسم در منظومۀ شمسی است.

    مریخ از دید اندازه، جرم و گرانش سطح، حالتی میان زمین و ماه (ماه زمین) دارد؛ ماه قطری برابر یک دوم قطر مریخ دارد، در حالی که قطر زمین حدود دو برابر قطر مریخ است، زمین دارای جرمی در حدود ده برابر جرم مریخ است، در حالی که جرم ماه ده برابر کمتر از مریخ است. نمای سرخ-نارنجی رنگ مریخ در اثر وجود آهن (III) اکسید، که بیشتر به هماتیت یا زنگ آهن مشهور است، به وجود آمده‌است.

    خاک[ویرایش]

    در ژوئن ۲۰۰۸، داده‌های به دست آمده به دست کاوشگر فینیکس ثابت کرد که خاک مریخ دارای اندکی ویژگی بازی (قلیایی) و همچنین دربرگیرندهٔ موادی مانند منیزیم، سدیم، پتاسیم و کلر، که وجود همه آن‌ها برای زیست و رویش موجودات زنده ضروری است، می‌باشد. پژوهشگران خاک به دست آمده از بخشی نزدیک قطب شمال مریخ را با کمی خاک باغچه زمینی هم سنجی کردند و به این نتیجه رسیدند که خاک مریخ برای رشد گیاهانی چون مارچوبه مناسب است.

    در اوت ۲۰۰۸، کاوشگر فینیکس با انجام آزمایش‌های ساده شیمیایی، مثل آمیختن آب زمین با خاک مریخ، با هدف آشکار ساختن پی‌اچ خاک مریخ، نشانه‌هایی از نمک پرکلرات پیدا کرد، که این موضوع تئوری دانشمندان بسیاری را که ادعا کرده بودند خاک مریخ به‌طور چشمگیری دارای ویژگی بازی است، تأیید می‌کرد. pH خاک مریخ ۸٫۳ اندازه‌گیری شد.[نیازمند منبع]

    نتایج حاصل از نمونه‌گیری و آزمایش خاک سطح مریخ، که از جمله با کمک اشعه ایکس، توسط کاوشگر کنجکاوی انجام گرفت، نشان می‌دهد که سطح مریخ بافتی بازالتی دارد که نوعی سنگ آتش‌فشانی، مشابه شن‌های سواحل هاوایی است.[۴]

    مدار[ویرایش]

    فاصلهٔ متوسط مریخ از خورشید تقریباً ۲۳۰ میلیون کیلومتر (۱۴۳ میلیون مایل) و دوره مداری آن ۶۸۷ روز (زمین) است. روز خورشیدی در مریخ تنها کمی طولانی‌تر از روز زمین است: ۲۴ ساعت، ۳۹ دقیقه و ۳۵٫۲۴۴ ثانیه. یک سال مریخ برابر با ۱٫۸۸۰۹ سال زمین یا یک سال، ۳۲۰ روز و ۱۸٫۲ ساعت است.[۵]

    جو[ویرایش]

    جو زمین شامل ۷۸ درصد نیتروژن، ۲۱ درصد اکسیژن، ۰٫۹ درصد آرگون، ۰٫۰۳ درصد کربن دی‌اکسید و مقادیری بخار آب و ذرات معلق است. در حالی که در جو مریخ ۹۵ درصد دی‌اکسید کربن، ۳ درصد نیتروژن، ۱٫۶ درصد آرگون و فقط مقدار ناچیز اکسیژن و آب وجود دارد. جو سیاره سرخ بسیار رقیق است، به‌طوری‌که فشار جوی سطح آن معادل یک صدم فشار جو زمین در سطح دریاست. علاوه بر این جو مریخ محافظ خوبی در برابر تابش‌های مرگبار فضایی نیست.

    بیشتر مناطق مریخ بسیار سرد است. دمای هوا در قطب‌های آن می‌تواند تا ۱۳۰ درجه زیر صفر پایین برود.[۶]

    به دلیل رقیق بودن «هوای» مریخ، دمای هوا به سرعت تغییر می‌کند. مثلاً فقط لحظاتی پس از طلوع خورشید دما در سطح بیش از ۲۰ افزایش می‌یابد. در هر لحظه دمایی که پای شما احساس می‌کند (هوای نزدیک سطح) با دمای هوای اطراف سر شما ممکن است تا ۲۰ درجه اختلاف داشته باشد. به این ترتیب اگر روی استوای مریخ باشید، دمای سطح ۲۰ درجه سلسیوس و دمای اطراف سر شما صفر درجه‌است.

    در مریخ بادهایی با سرعت زیاد (متجاوز از ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت) می‌وزد که سبب می‌شود غبارها در ارتفاع ۴۰ کیلومتری معلق بمانند علت ایجاد این بادها غالباً اختلاف دما توأم با اختلاف فشار است[۷]

    افسانه[ویرایش]

    مریخ. نام ستارهٔ فلک پنجم از ستاره‌های خنس و آن را بهرام نیز گویند، منحوس و دال بر جنگ و خصومت و خون‌ریزی و ظلم است. (منتهی الارب). کوکبی است از جملهٔ سبعهٔ سیاره و در آسمان پنجم است. (برهان). ستاره‌ای است از خنس، گویند سبب تسمیهٔ آن سرعت سیرش است و برخی گویند به سبب رنگ زرد و سرخ آن است که شبیه مرداسنج (مردار سنگ) باشد. (از اقرب الموارد). چهارم کوکب سیار در عالم شمسی که بهرام نیز گویند و به اعتقاد بطلمیوس کوکب سیاری که در آسمان پنجم واقع شده‌است. (ناظم الاطباء). از کواکب سبعهٔ سیاره‌است و مأخوذ از مرخ و آن درختی است که از چوب آن آتش‌زنه سازند و سبب تسمیهٔ آن تشبیه به آتش است از نظر سرخی، و گویند مریخ در لغت عبارت از تیر بدون پر است که در حرکت خود پیچ و تاب می‌خورد و ستارهٔ مذکور نیز به سبب به چپ و راست رفتن در حرکت بدین نام خوانده شده مریخ در فلک پنجم است و فاصلهٔ آن از زمین سه هزار هزار و نهصد هزار و دوازده هزار و هشتصد و شصت و شش میل است. (از صبح الاعشی ج ۲). از کلدانی مَرداخ، و شاید اصل مرداخ نیز فارسی باشد، یا فارسی و کلدانی از مرد (رجل) و آک به‌معنی اسب به فارسی یا به کلدانی. یکی از پیکرهایی که یونانیان باستان برای مریخ می‌پنداشتند اسب بود، و واژه مارس از همین مریخ آمده‌است یعنی مرداخ و مرداس نامی است که به پدر ضحاک می‌داده‌اند و این نام در میان عرب بسیار است.

    خروج از مرکز[ویرایش]

    خروج از مرکز مریخ متغیر است و از ۰٫۰۰۹ درجه تا ۰٫۱۰۴ درجه تغییر می‌کند اکنون خروج از مرکز ۰٫۰۹۳ درجه‌است مدت زمان این تغییر صدها سال تا هزاران سال تغییر می‌کند[۸]

    مقابله مریخ و زمین[ویرایش]

    توجه به مدت زمان سال مریخی (۶۸۹ روز) و سال زمینی (۳۶۵ روز) نشان می‌دهد که فاصله زمانی هر دو مقابله حدود دو سال و دو ماه است. اما با توجه به بیضی بودن مدار هر دو سیاره می‌توان انتظار داشت که فاصله بین زمین و مریخ در هر مقابله متفاوت باشد. کمترین فاصله، زمانی رخ می‌دهد که زمین در اوج و مریخ در حضیض مدار خود باشد. در این حالت زمین و مریخ تا ۵۶ میلیون کیلومتر به هم نزدیک خواهند شد. دورترین فاصله بین دو سیاره در مقابله می‌تواند تا ۲۴۰ میلیون کیلومتر افزایش یابد.

    کمترین فاصله بین زمین و مریخ در مقابله‌هایی رخ می‌دهد که در دوره‌های ۱۵ تا ۱۷ ساله تکرار می‌شوند. اما آنچه حائز اهمیت است توجه به این نکته می‌باشد که فاصله دو سیاره در مقابله‌های نزدیک الزاماً یکی نیست و به همین دلیل است که نزدیک‌ترین مقابله‌ها (مانند آنچه در ۲۷ اوت سال ۲۰۰۳ رخ داد) در فواصل زمانی بسیار طولانی رخ می‌دهند.

    جهت‌گیری مدار مریخ در فضا به هنگام مقابله نزدیک به گونه‌ای است که مریخ در جهت صورت فلکی دلو یا در نزدیکی صورت فلکی بزغاله قرار می‌گیرد. از طرفی کره زمین نیز در امرداد هر سال از این مکان می‌گذرد؛ بنابراین مقابله نزدیک دو سیاره همیشه در امرداد یا شهریور هر ۱۵ تا ۱۷ سال رخ می‌دهد. در این هنگام مریخ در جنوب استوای سماوی قرار دارد و بنابراین این نوع مقابله‌ها از عرض‌های جغرافیایی جنوبی زمین بهتر مشاهده می‌شوند. عکس این مطلب در مقابله‌های دور صادق است چرا که این نوع مقابله‌ها در صورت فلکی شیر و در ماه بهمن و اسفند رخ می‌دهند، در نتیجه از نیم‌کره شمالی زمین بهتر دیده می‌شوند.[۹]

    کاوشگران مریخ[ویرایش]

    ناسا تاکنون چندین فضاپیما و کاوش‌گر کاربردی را در اطراف و روی سیارهٔ مریخ به کار گرفته‌است: کاوشگرهای مریخ‌نورد فرصت (آپورچونیتی) و کنجکاوی و اینسایت که به ترتیب در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۱۲ و ۲۰۱۸ در مریخ فرود آمدند و مدارگردهای اودیسه مریخ، MRO و ماون که در مدار خود گرد سیارهٔ سرخ گردش می‌کنند. اودیسه مریخ در سال ۲۰۰۱، MRO در سال ۲۰۰۶ و ماون در سال۲۰۱۴ به مدار مریخ وارد شدند. فضاپیمای مارس اکسپرس اروپا و مأموریت مدارگرد مریخ هند نیز از بالا به پایش سیاره سرخ می‌پردازند و تعداد مدارگردهای عملکردی مریخ را به پنج رسانده‌اند.[۱۰]

    دوربین های‌رایز مدارگرد MRO شامل یک لنز تلسکوپی است که می‌تواند ویژگی‌های کوچک تا یک متر را در سطح مریخ تشخیص دهد. این دوربین همچنین تصاویر را در طول‌موج‌های نزدیک فروسرخ جمع‌آوری کرده که به پژوهشگران در یادگیری کانی‌شناسی مریخ کمک می‌کند.

    وجود آب[ویرایش]

    کلیه مشاهدات قبلی توسط ماهواره‌ها و مریخ نوردها حاکی بوده‌است که سیاره سرخ زمانی پوشیده از لایه غلیظی از گازها بوده که امکان حضور آب مایع بر سطح را فراهم می‌کرده‌است. این برداشت (وجود آب سطحی) در مشخصه‌های سطح مریخ، مثل آثاری که شبیه بستر رودها، دلتاها و دریاچه‌هاست مشهود است. اما فشار هوای مریخ امروز کمتر از یک درصد زمین است، یعنی اگر آب مایع را روی سطح بریزید (بسته به جای آن) می‌جوشد و بخار می‌شود یا یخ می‌بندد.[۲]

    در ماه آوریل ۲۰۱۵، مریخ‌نورد ناسا که حدود سه سال در این سیاره مشغول پژوهش است، خاکی مرطوب شده با آب نمک را کشف کرد که نقطه انجماد را کاهش می‌دهد. سپس مریخ‌نورد در ماه سپتامبر صخره‌هایی زیر سطح مریخ یافت که چهار برابر آنچه که پیش از آن تصور می‌شد مرطوب بود. علاوه بر این، تصاویر ماهواره‌ای که از سنگ‌ریزه‌ها در سطح این سیاره تهیه شده بود، نشان می‌داد روزی در این سیاره جریان آب وجود داشته‌است. با مطالعه تصاویر تهیه شده توسط مریخ‌نورد از سنگ‌های بازالتی و تیره سطح مریخ، گمانه‌زنی‌هایی از پوشیده بودن این سیاره از آب در سال‌های دور به میان آمد.[۱۰]

    ناسا در نشستی خبری در ۶ مهر ۱۳۹۴ (۲۸ سپتامبر ۲۰۱۵) وجود آب در مریخ را تأیید و اعلام کرد که در ماه‌های گرم آب جاری در این سیاره وجود دارد. عکس‌هایی از مریخ به زمین رسیده بود که در آن‌ها به‌طور واضح دیده می‌شد که رگه‌های تیره روی یک سرازیری مریخ چگونه با فصل‌ها تغییر می‌کنند. این رگه‌ها با نام رگه‌های خطوط شیب برگردنده (recurrent slope linea) در ماه‌های گرم‌تر تا پایین شیب‌ها هم کشیده می‌شوند ولی طی فصل‌های سردتر ناپدید می‌شوند. دانشمندان ناسا اعلام کردند که رگه‌های تیره به‌طور حتم آب جاری هستند که در تابستان دیده شده و در زمستان مریخ محو می‌شوند. باید توجه داشت که آب کشف شده خالص نیست و نوعی نمک موجود در آن باعث می‌شود که این آب بتواند در دمای معمول ۵۰ درجه سلسیوس زیر صفر مریخ جاری باشد. این مسئله می‌تواند به معنای وجود نوعی حیات در مریخ باشد.[۱۱][۱۲] در تاریخ ۱ مرداد ۱۳۹۶ ۲۵ جولای ۲۰۱۸ دانشمندان ایتالیایی با بررسی اطلاعات ابزارهای راداری مدارگرد مریخ (مدارگرد اکسپرس) توانستند دریاچه‌ای از آب مایع در قطب جنوب سیاره سرخ پیدا کنند، این دریاچه ۱/۵ کیلومتر زیر سطح قله یخی در قطب جنوب مریخ پنهان شده‌است. به گفته گروه تحقیقاتی این دریاچه بزرگ ۲۰ کیلومتر عرض دارد. با کشف آب مایع روی این سیاره احتمال وجود حیات نیز افزایش می‌یابد. محققان ایتالیایی می‌گویند دریاچه مریخ بسیار شبیه به دریاچه‌های به دام افتاده زیر توده‌های یخی در قطب شمال و جنوب سیاره زمین است. از آنجایی که در دریاچه‌های زیریخی زمینی حیات وجود دارد، احتمال دارد که در دریاچه مریخی نیز علائمی از حیات کشف شود.[۱۳]

    جدول مشخصات سیارۀ مریخ[ویرایش]

    جستارهای وابسته[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    پیوند به بیرون[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    مطـــالعـــات اجتــماعــی - پاسخ فعالیت 3 درس 1

    الف) پرس و جو کنید که آیا تاکنون در اکتشافات فضایی ، اثری از حیلت در نقاط دیگر فضا یافت شده است.

    به گزارشمشرق،بخش علمی سایت ‌ام.‌اس‌.ان اخیراً گزارشی تصویری را با عنوان "10 نشانه برای وجود حیات در فضا" منتشر کرد.

    1ـ سیگنال‌هایی از منبع مرموز : دانشمندان در سال 2004، منطقه‌ای را در آسمان مورد بررسی قرار دادند که همواره سیگنال‌های رادیویی مرموزی را ساطع می‌کرد. این سیگنال‌ها که توسط برخی واحدهای رادیویی در زمین دریافت شدند، می‌توانستند نشانه‌ای از یک حیات فرازمینی باشند که تلاش می‌کند تا با زمینی‌ها ارتباط برقرار کند.

    2ـ خواهران زمین : دانشمندان از سال 2001 تاکنون بررسی مجدد یک تئوری را آغاز کرده‌اند که اثبات می‌کند کهکشان راه شیری به غیر از کره زمین میزبان صدها هزار سیاره دیگری است که می‌توانند از "حیات" میزبانی کنند.

    3ـ باکتری‌های مشتری : طی مطالعاتی که در سال 2001 بر روی سیاره مشتری انجام شد این احتمال قوی بوجود آمد که حلقه قرمز رنگ دور مشتری می‌تواند در نتیجه نورهای مادون قرمزی باشد که باکتری‌های موجود در مشتری پس از یخ زدن از خود ساطع کرده‌اند.

    4ـ گوگرد و آتشفشانی های فعال قمر مشتری : در سال 2003، آثاری از گوگرد و یک آتشفشان فعال در قمر اروپای سیاره مشتری بدست آمد. این مسئله نیز احتمال وجود حیات در فضا را تقویت کرد.

    5ـ حیات در سیاره ناهید : اتمسفر سیاره ناهید نیز می‌تواند پذیرای گونه‌هایی از حیات باشد. این فرضیه با مطالعاتی که در سال 2002 بر روی اتمسفر سیاره ناهید انجام شد به دست آمد. محققان در اتمسفر ناهید، کربونیل سولفاید کشف کرده بودند.

    6ـ میکروب مریخی : دانشمندان روسی در سال 2002، میکروبی را کشف کردند که می‌تواند به طرز شگفت آوری در مقابل تابش های رادیواکتیویته زنده بماند و سال‌ها نیز به حیات خود ادامه دهد. شواهدی وجود دارد که منشا این میکروب، سیاره مریخ است.

    7ـ کشف فسیل در شهابسنگ مریخی : محققان در سال 1996، نشانه‌هایی از فسیل نانوباکتری‌ها را در یک شهابسنگ مریخی پیدا کردند. این شهابسنگ در قطب جنوب فرود آمده بود.

    8ـ این سیگنال‌های منظم ناشناس : در سال 1977، محققان دانشگاه اهایو در آمریکا، پالس‌هایی عجیب را از فضا دریافت کردند که معنای آنها نامفهوم بود اما مطالعات نشان می‌داد که این پالس‌ها و سیگنال‌ها منظم هستند. پالس‌های اشاره شده از فاصله 220 میلیون سال نوری به زمین رسیده بودند و این امکان وجود داشت که آنها از طریق یک فرستنده قوی بیگانه ارسال شده باشند.

    9ـ کشف گاز متان در مریخ : گروه‌هایی از محققین در سال 2004، توانستند در اتمسفر سیاره مریخ، گاز متان کشف کنند. گاز متان یا گاز مرداب، در کره زمین از حیات نشات می گیرد و اساساً نشانه‌ای بر وجود حیات به شمار می‌رود.

    10ـ کشف حیات شیمیایی متابولیک در مریخ : تیم هدایت کننده سیاره‌پیمای وایکینگ در سال 1976 ادعا کرد که مدارکی شیمیایی از وجود حیات در سیاره مریخ را کشف کرده است. این کشف نشان می‌داد که مواد متابولیکی در خاک مریخ وجود دارند که می‌توانند گازهای رادیواکتیو ایجاد کنند.

    همچنین ایسنا گزارش می کند : یك گیاه كدو سبز در ایستگاه فضایی بین‌المللی نه تنها به ایجاد قلمرو جدیدی در علم پرداخته، بلكه قلب همراهان انسان خود را نیز ربوده است.

     پتیت ، فضانورد ایستگاه، از زبان كدو سبز نوشت: من گیج شده‌ام. این 16 دوره كوتاه روز و شب در هر 24 ساعت باعث پرواززدگی من شده است. فعالیت فتوسنتز من به شكل ناگهان متوقف می‌شود. تكرار این دوره، من را به لرزش می‌اندازد.

    این گیاه درون یك بسته زیپ‌كیپ برای حفظ رطوبت آن نگهداری و با یك تركیب مواد مغذی خاص تغذیه می‌شود. پرورش این گیاه به شیوه هواكشت بوده و به میزان كمی از آب و خاك نیاز دارد.  این گیاه علاوه بر مزایای علمی آن، حیات بیشتری به این سكونتگاه كوچك و استریل مداری آورده است.  این در حالیست كه كدو سبز اكنون از همنشینی دو همنوع جدید گیاه آفتابگردان و كلم بروكلی برخوردار شده است.

    ب)به نظر شما چرا در کاوش های فضایی به تحقیق درباره ی سیاره مریخ (بهرام) بسیار توجه می شود.

    سیاره دیگر کمربند حیات مریخ است که تاکنون بیش از گزینه های دیگر کاوش شده‌است. در چند صد میلیون سال اول منظومه خورشیدی، مریخ نسبت به زمین شرایط بهتری برای پیدایش حیات داشته که به دلیل سریعتر سرد شدن مریخ بوده‌است. همین زمینه شرایط پیدایش باکتری‌ها را زیر پوسته مریخ ایجاد کرد. یعنی شرایط سطحی مریخ بسیار زودتر از زمین برای پیدایش زیست آماده شده‌است. یافته‌های اخیر مریخ ‌نوردهای ناسا وجود آب در گذشته مریخ- احتمالاً حدود یک میلیارد سال قبل- را نیز تایید کرده‌اند. هرچند میزان آن و مدت زمان بقای آن همچنان مبهم است. علاوه بر این شواهدی دال بر وجود جوی ضخیم از ۲co در سال‌های آغازین این سیاره وجود دارد. شاید در همین دوره زیست در زیر سطح مریخ یا حتی بر سطح آن فرصت رشد یافته باشد اما به دلیل میدان مغناطیسی و گرانش ضعیف مریخ (حدود ۳۸ درصد جو زمین) باد خورشیدی جو آن را بیش از پیش پراکنده ساخت و سبب بخار شدن یا فرورفتن آب‌های سطحی به زیر سطح مریخ و یخ زدن آنها شده‌است. اخیراً نیز مدار گردهای مریخ نشانه‌های امیدوار کننده‌ای را از وجود منابع یخ - آب زیر سطح مریخ یافته‌اند. بنابراین امکان زندگی بر روی مریخ کنونی بسیار کم است اما غیرممکن نیست. احتمالاً گرمای درونی آن به اندازه‌ای هست که لایه زیرین یخ را گرم کند و محیطی نسبتاً مساعد را برای میکروب‌های جان سخت مریخی ایجاد کنند. این باکتری‌ها در صورت وجود در سوخت و سازشان تولیدکننده متان هستند. جالب این است که شواهد اخیر مدارگرد مریخ نشانه‌هایی قطعی از وجود متان در جو مریخ دارد که یا بر اثر واپاشی‌های حاصل از زندگی باکتری‌ها به وجود می‌آیند یا بر اثر فعالیت‌های پیوسته آتشفشانی در جو پخش می‌شوند. این که آیا در دوره ابتدایی مریخ حیات شکل گرفته‌است یا حتی هنوز هم باکتری‌هایی زیر لایه‌های سطحی آن- جایی که احتمالاً آب مایع وجود دارد - زنده مانده‌اند هنوز بی پاسخ مانده‌است و جواب قطعی آن طی کاوش‌های آینده حاصل می‌شود. شهاب سنگ مریخی ALH۸۴۰۰۱ که ۱۳۰۰۰ سال پیش در قطب جنوب سقوط کرده‌است. در بزرگنمایی ۱۰۰ هزار برابر با میکروسکوپ الکترونی، ساختارهای کرم مانندی دیده می‌شود که دانشمندان آنها را مشابه سنگواره‌های زیست ابتدایی می‌دانند. اما هیچ چیز هنوز قطعی نیست. 

    *مطلب از الهه هاشم نژاد

    منبع مطلب : motaleat-ejtemaee.mihanblog.com

    مدیر محترم سایت motaleat-ejtemaee.mihanblog.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    دلایل اهمیت سیاره سرخ برای انسان/در مریخ دنبال چه می گردیم؟

    دلایل اهمیت سیاره سرخ برای انسان/در مریخ دنبال چه می گردیم؟به گزارشگروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان، «ناسا فرود جدیدترین کاوشگر خود «اینسایت» را روی مریخ تایید کرده است. این کاوشگر برای رسیدن به مریخ 484 میلیون کیلومتر را در فضا پیموده است. ماموریت این کاوشگر که حدود 830میلیون دلار برای ناسا هزینه داشته، تحقیق درباره مریخ طی دو سال آینده است.» این خبری بود که هفته گذشته، فضای رسانه‌‌ای دنیا را تحت‌تاثیر قرار داد؛ گامِ جدیدی در مسیر تلاش برای بیشتر دانستن از سیــاره سرخ. اما چرا مریخ برای ما مهم است؟ شاید کم شدن منابع زمین، کنجکاوی و سوال‌های ناتمام بشر درباره فضا و علاقه‌اش برای ادامه حیات در جایی جز سیاره مادری، از جمله دلایلی باشند که انسان را به فکر شناخت بیشتر از مریخ‌انداخته است.

    در سال‌های اخیر کشورهای آمریکا، روسیه، ژاپن و هند چندین کاوشگر به مریخ فرستادند. آن‌هایی که موفق بودند و به سیاره سرخ رسیدند، اطلاعاتی از مریخ به ما نشان دادند که با تصورات‌مان کمی فرق داشت؛ بعضی‌ها واقعا فکر می‌کردند، ممکن است حیات متفاوتی در مریخ وجود داشته باشد اما فعلا چیزی در این‌باره مشاهده نشده است. اکنون نیز فضاپیمای جدیدی به مریخ رسیده که قرار است به مدت دو سال تحقیقات جدیدی را در این سیاره انجام دهد. در نگاه اول به نظر می‌رسد این پروژه هم شبیه دیگر پروژه‌های فضایی باشد اما وقتی بدانید این هشتمین باری است که یک کاوشگر به سمت مریخ می‌رود و هنوز سوال‌های زیادی درباره این سیاره وجود دارد که جوابش را نمی‌دانیم، قضیه فرق می‌کند. در پرونده امروز زندگی‌سلام، نگاهی به تلاش‌های گذشته بشر برای کشف اسرار مریخ می‌اندازیم و در نهایت به این سوال پاسخ می‌دهیم که: ما آدم‌ها در مریخ به دنبال چه می‌گردیم؟

    چرا دوست داریم مریخ را بیشتر بشناسیم؟

    سیاره‌ای با بیشترین شباهت به زمین

    به نظر شما چرا از بین همه سیارات منظومه شمسی و قمرها و سیارک‌های آن، مریخ بیشتر مورد توجه ما انسان‌ها بوده است؟ وقتی به موجودات فضایی فکر کردیم، مریخی‌هایی را با گردن باریک و بلند، بدنی به رنگ سبز و چشم‌هایی بسیار بزرگ تجسم کردیم. هر بار خواستیم درباره جایگزینی بعد از زمین فکر کنیم، مریخ توی ذهن مان آمده است و دنبال راه حل‌هایی برای فراهم کردن شرایط حیات در آن بودیم. چرا سیارات و سیارک‌های دیگر این شانس را نداشتند؟ خب شاید به نظر برسد چون مریخ شرایط مناسبی برای زندگی دارد اما بد نیست بدانید همین مریخ که این قدر مورد توجه ماست، میانگین دمای شب و روزش حدود 63 درجه زیر صفر است. امکان تنفس بدون کپسول اکسیژن در سطح آن وجود ندارد و نور نسبتا کمی هم از خورشید دریافت می‌کند.

    این‌ها فقط گوشه‌ای از شرایط سخت مریخ است اما در کنار همه این‌ها مریخ تنها سیاره‌ای است که در بین چهار سیاره خاکی منظومه شمسی و قمرها و سیارک ها، طول شبانه روزش تقریبا برابر با شبانه روز زمینی است. چرخش اش به دور خوشید، دو سالِ زمینی طول می‌کشد و از نظر فاصله، نزدیک‌ترین سیاره به زمین است. محور چرخش مریخ مثل زمین انحراف 24 درجه‌ای دارد که این ماجرا باعث به وجود آمدن فصل‌ها می‌شود. مریخ، جاذبه بسیار ضعیف تری نسبت به زمین دارد و به همین دلیل است که جَوّ آن، لایه‌ای نازک دارد اما با همه این‌ها وقتی شرایط مریخ را با زهره و عطارد سوزان و سیارک‌ها و اقمار مقایسه می‌کنیم، به نظر می‌آید بهترین گزینه برای زندگی ما انسان ها، در جایی غیر از زمین است.

    امروزه می‌دانیم کاوشگرهایی که به مریخ رفتند، نشان دادند که این سیاره در سالیان دور آب داشته است. یکی از پرسش‌های دانشمندان این است که آب چطور روی مریخ و زمین پیدا شده است؛ آیا واقعا پای دنباله داری در میان بوده که آب را به سطح این سیارات آورده است یا واکنش‌های شیمیایی عامل ماجرا بوده‌اند؟ با دانستن ترکیب لایه‌های داخلی مریخ و سن هر کدام، می‌شود پاسخ دقیق تری درباره نحوه تشکیل منظومه شمسی پیدا کرد. همه این موارد با هم باعث شده است دانشمندان بخواهند مریخ را بیشتر و دقیق‌تر بشناسند. سیاره‌ای که نزدیک‌ترین محل آزمایش و یافتن پاسخِ پرسش هایِ بزرگِ ماست.

    مرور پیشینه تلاش بشر برای سفر به مریخ، تا قبل از اینسایت

    روس‌ها اولین افرادی بودند که حدود سال 1960 میلادی به فکر کنجکاوی و اکتشاف در مریخ افتادند اما ماموریت آن‌ها در لحظه پرتاب دچار مشکل و منتفی شد. پس از پنج بار تلاش ناموفق روس‌ها برای سفر به مریخ، آمریکایی‌ها پا به عرصه رقابت گذاشتند تا دانش خود را در این زمینه بیازمایند، آن‌ها بعد از شکست در ماموریت اول، بالاخره توانستند اولین کاوشگر را ازکنار مریخ عبور دهند.

    1 - در سال 1965 میلادی، وقتی فضاپیمای «مارینر3» در حال عبور از کنار مریخ بود، ما زمینی‌ها برای اولین بار این سیاره را نزدیک‌تر و در قالب عکس‌هایی جدید و هیجان‌انگیز که از سیاره‌ای پر رمز و راز حکایت می‌کرد، دیدیم. بعد از آن آمریکایی‌ها در سال 1971 میلادی توانستند «مارینر9» را بسازند تا بتواند در مدار مریخ باقی بماند و عکس و اطلاعات بیشتری از سیاره چهارم منظومه شمسی مخابره کند.

    2 - اما این هنوز برای بشری که مملو از سوال بود، کفایت نمی‌کرد. آمریکایی‌ها می‌خواستند کاوشگری داشته باشند که روی این سیاره مستقر شود. پس فقط چهار سال بعد از «مارینر9» دو فضاپیمای دو قلو به نام «وایکینگ 1 و2» را به مریخ فرستادند. این دو فضاپیما هر کدام شامل یک «مدارگرد» و یک «مریخ نشین» بودند. وایکینگ‌ها مثل نامشان، قدرتمند و مستحکم به مدت چهار سال به فعالیت ادامه دادند و اطلاعات و عکس‌های ارزشمندی به زمین ارسال کردند.

    3 - ناسا، تا 17 سال بعد پروژه‌ای برای کاوش در مریخ اختصاص نداد. در این فاصله وقتش رسیده بود که روس‌ها با ارسال فضاپیماهای جدیدی به سمت مریخ با نام «فوبوس 1 و 2 » در سال 1989 میلادی، شانس و دانش خود را محک بزنند اما این ماموریت‌ها هم شکست خورد و آن‌ها را بیش از پیش ناامید کرد.

    4 - پروژه بعدی ناسا در رابطه با مریخ، در سال 1996 میلادی کلید خورد. یک «مدارگرد»، یک «مریخ‌نشین» و این بار سورپرایز ویژه آمریکایی ها، یک «روبات مریخ نشین» بود. فضاپیمای «رهیاب» در عصر اینترنت به فضا پرتاب شد و مردم سراسر جهان می‌توانستند مراحل فرود آن را در مریخ ببینند. تصاویری حیرت انگیز که احتمالا به‌اندازه دیدن لحظه قدم نهادن انسان روی کره ماه برای بشر جذاب و هیجان انگیز بود.

    5 - سال 2003 میلادی در تقویم تاریخ ماموریت‌های فضایی مریخ، سالی درخشان است. چرا که در این سال، دو مریخ نورد «روح» و «فرصت» بر سطح سیاره سرخ نشستند و در حالی که اول قرار بود فقط 90 روز روی مریخ تحقیقات انجام دهند، تبدیل به وفادارترین دوستان این سیاره شدند و یکی از آن‌ها 15 و دیگری 10 سال فعالیت داشتند و اطلاعات فرستادند.

    6 - هرچقدر به زمان حال نزدیک‌تر می‌شویم، امکانات مریخ نوردها پیچیده و عجیب‌تر می‌شود. مریخ نورد «کنجکاوی» که در سال 2012 به مریخ رفت، سندی بر این مدعاست. بازوی روباتیک برای سوراخ کردن سنگ‌ها و آزمایشگاهی کوچک برای بررسی ترکیبات شیمیایی خاک و سنگ موجود در مریخ، از نمونه‌های این تجهیزات پیشرفته بود. ماموریت اصلی «کنجکاوی»، جست و جو برای یافتن نشانه‌های حیات بود که در نهایت هم موفق به شناسایی متان و همچنین ترکیبات عالی (پیش‌نیازهای شکل‌گیری حیات) روی سطح سیاره سرخ شد.

    جدیدترین کاوشگر مریخ قرار است به چه سوالاتی پاسخ دهد؟

    «اینسایت»، جدیدترین کاوشگر مریخ مسیر تازه‌ای پیش رو دارد. این فضاپیمای جدید که دوشنبه هفته گذشته (5 آذر ماه) حوالی ۱۹:۵۰ به وقت گرینویچ روی مریخ فرود آمد، هشتمین فرود موفق ناسا در این سیاره بود. اینسایت فاصله بین مریخ تا زمین که تقریبا 484 میلیون کیلومتر است را در شش ماه طی کرد (برای مقایسه کافی است بدانید فاصله تهران تا مشهد 880 کیلومتر و فاصله زمین تا ماه حدود 380 هزار کیلومتراست).

    بیشتر بخوانید:تخته سیاهی که راه فضا را نشان داد!+تصاویر

    فرود اینسایت، عملیات بسیار پیچیده‌ای را می‌طلبید و نه تنها مهندسان ناسا با علاقه‌مندی منتظر فرود این کاوشگر روی مریخ بودند بلکه افرادی که موضوع را با هیجان دنبال می‌کردند هم با وجود باران‌های سیل‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آسا در تایم اسکوئر نیویورک، تماشاگر مراحل فرود «اینسایت» به‌طور زنده بودند و شادمانی می‌کردند.

    در برنامه تلویزیونی ناسا که دقیقا در لحظه فرود اینسایت پخش می‌شد، مجری برنامه از متخصصان تیم اینسایت پرسید: چرا مریخ تا این حد برای ما مهم است؟ سوالی که احتمالا برای خیلی‌ها پیش آمده است. یکی از متخصصان مرکز پیش‌رانش ناسا (JPL) پاسخ داد: «مریخ، یک آزمایشگاه طبیعی در نزدیکی زمین است. ما می‌دانیم هر کدام از سیارات منظومه شمسی با هم فرق دارند و بررسی و آزمایش در هر کدام اطلاعات خوبی درباره نحوه شکل گیری سیارات و گونه‌های حیات در آن به ما می‌دهد. امیدواریم که گونه‌ای از حیات ارگانیک در سیاره مریخ پیدا کنیم که البته از اهداف پروژه اینسایت نیست ولی رویکرد مریخ نوردهای قبلی بوده است.» غیر از این‌ها در اهداف اینسایت، بررسی زلزله‌های احتمالی سطح مریخ و‌اندازه‌گیری دمای داخلی لایه‌های زیرین آن با کمک حفاری تعریف شده است. این کاوشگر برای اولین بار لایه‌های درونی مریخ را بررسی خواهد کرد و قرار است سطح این سیاره را مانند یک موش کور سوراخ کند.

    ناسا با این که نتایج مخابره شده از مریخ را با دقت رصد می‌کند، از هم اکنون مشغول آماده‌‌سازی مأموریت آینده روی مریخ است. مأموریت آینده فرستادن مریخ‌نوردی با شعار «مریخ ۲۰۲۰» است و قرار است یک روبات مریخ‌نورد به منظور جست وجوی حیات به این سیاره فرستاده شود. فارغ از این، دانشمندان آژانس فضایی آمریکا از پروژه‌ای ۶۵۰ میلیون یورویی خبر دادند که به‌زودی انسان‌ها را برای پژوهش به مریخ می‌فرستد.

    منبع:خراسان

    انتهای پیام/

    منبع مطلب : www.yjc.ir

    مدیر محترم سایت www.yjc.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    دانلود کنید
    محمدحبیبی 6 روز قبل
    0

    عالی‌بودن‌و‌خیلی‌هم‌کار‌بردی

    مهدی 10 روز قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید