توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    معنی positive در آزمایش گروه خونی

    دسته بندی :
    1. نکس 98
    2. مطالب سایت
    33بازدید

    معنی positive در آزمایش گروه خونی را از سایت نکس 98 دریافت کنید.

    دانستنی های آر اچ منفی - آزمایشگاه رسالت تهران

    آزمایش تعیین فاکتور Rh :موقعیکه خانمی برای اولین بار حامله میشود تعدادی تستهای آزمایشگاهی برای وی انجام میشود. یکی از این تستها آزمایش تعیین گروه خونی ( یعنی اینکه تعیین شود که گروه خونی وی کدامیک از گروههای A ، B ، AB و یا O ممکن است باشد) و تعیین فاکتور یا عامل Rh میباشد.
    نتایج آزمایش گروه خونی بصورت زیر در برگ جواب آزمایش و یا بصورت جداگانه روی کارت گروه خونی درج میگردد:
    'A Negative' (or 'A Neg')، 'O Positive' (O Pos)، 'B Negative' (B Neg) ، A Positive (A Pos) ، 'AB Negative' (AB Neg)و غیره.


    حدود 15% زنان دارای گروه‌های خونی Rh منفی هستند (یعنی A منفی ، B منفی، AB منفی و یا O منفی میباشند). اگر خانمی که دارای گروه خونی با عامل Rh منفی است دچار سقط گردد و یا بعلت خونریزی در هفته‌های اول حاملگی در معرض خطر سقط باشد ، ممکن است تزریق ایمیونوگلوبولین ضد Rh ( آنتی D ) در فاصله 72 ساعت بعد از سقط ( و یا تا 72 ساعت بعد از خونریزیی که حاملگی را تهدید کرده است) به وی ضرورت یابد. هدف از تزریق ایمیونوگلوبولین مذکور جلوگیری از تولید آنتی‌بادیهای ضد Rh در جریان خون مادر است. این امکان وجود دارد که مادری که دارای گروه خونی با عامل Rh منفی است در رحم خود جنین دارای گروه خونی Rh مثبت داشته باشد.
    در چنین مادرانی اگر سقط در سیزده هفته اول حاملگی اتفاق افتد به میزان 7% و اگر بعد از هفته سیزدهم واقع شود تا میزان 20% ممکن است آنتی‌بادی ضد عامل Rh در جریان خون خود تولید نمایند. زنان با گروه خونی Rh مثبت (A مثبت ، B مثبت، AB مثبت و یا O مثبت) باچنین خطری مواجه نیستند.
    ممکن است قبل از انجام تستهای آزمایشگاهی سقط اتفاق افتاده باشد و بنابر این بهتر است که شما قبلا از گروه خونی و مهمتر از آن فاکتور Rh اطلاع داشته باشید.

    ارتباط بین خون مادر و جنین در دوران حاملگی چگونه است؟در طول حاملگی ، جریان خون مادر و جنین کاملا جدا از یکدیگر بوده و مواد غذائی و اکسیژن از طریق غشاءهای بسیار ظریف موجود در جفت مبادله میشوند. احتمال اینکه خون مادر و جنین با یکدیگر مخلوط شوند بسیار کم و نادر است. با اینحال در شرائط و موقعیتهای خاصی ( از قبیل موارد زیر) احتمال وارد شدن مقدار کمی از خون جنین به داخل جریان خون مادر وجود دارد: در جریان خونریزی مربوط به سقط و یا عمل جراحی در رابطه با سقط جنین، در حاملگی خارج رحمی، هنگام خونریزی زیاد در اوائل یا اواخر حاملگی، بعد از تولد نوزاد هنگامیکه جفت جدا میشود و بالاخره هنگام انجام اعمال و روشهای پزشکی که ممکن است باعث خونریزیهای کم در رحم شوند مثل آمنیوسنتز.

    اگر مقداری از خون جنین Rh مثبت وارد سیستم گردش خون مادر Rh منفی شود چه عواقبی ممکن است داشته باشد؟
    اگر خون نوزاد دارای Rh مثبت باشد و مقداری از این خون وارد جریان خون مادر شود( مادری که Rh منفی است) این امکان وجود دارد که واکنشی در بدن مادر برانگیخته شود که باعث تشکیل آنتی‌بادی گردد. تولید آنتی‌بادیها یک پاسخ فیزیکی نرمال است. آنتی بادیها با موادی که برای بدن ما مهاجم خارجی تلقی میشوند میجنگند. آنتی‌بادیهائی که در جریان خون مادر تشکیل میشوند در جهت خلاص شدن سیستم گردش خون مادر از خون نوزاد( که وارد خون مادر شده) و از این جهت خارجی تلقی میگردد، تلاش میکنند. ( این واکنش طبیعی مشابه واکسیناسیون و ایمن کردن بدن در مقابل بیماری است).
    اگر خون نوزاد از نظر Rh منفی باشد( مشابه خون مادر) در اینصورت هیچگونه واکنشی اتفاق نخواهد افتاد. در مواردیکه سقط واقع شده باشد( بعد از هفته چهاردهم) با هیچ آزمایشی نمی‌توان تشخیص داد که Rh جنین مثبت و یا منفی بوده است ، در اینصورت باید فرض کرد که جنین دارای Rh مثبت بوده و نسبت به انجام اقدامات احتیاطی برای مادر وارد عمل شد. تخمین زده میشود که حدود 60 نوزادان دارای Rh مثبت و بقیه منفی باشند.
    تشکیل آنتی‌بادیهای ضد Rh روی سلامتی مادر تاثیری ندارد و این آنتی بادیها در خون مادر بصورت نهفته باقی میمانند و در حاملگی بعدی برای جنینی که ممکن است Rh مثبت باشد تهدید کننده خواهند بود. در اینصورت آنتی‌بادیهای موجود در خون مادر مجددا فعال شده از جفت عبور کرده و با گلبولهای قرمز خون نوزاد وارد واکنش میشوند.
    موقعیکه آنتی‌بادیها به جریان خون نوزاد جدید راه یافتند میتوانند فرایندی بنام آلوایمونیزاسیون'alloimmunisation' یا ایزوایمونیزاسیون 'isoimmunisation'را ایجاد کنند که میتواند سبب سقط شدن آن جنین شود و یا اینکه در صورت ادامه یافتن حاملگی جنین دچار بیماری بنام بیماری همولیتیک مربوط به Rh 'Rhesus haemolytic disease') )خواهد شد. این وضعیت سبب درجاتی از کم خونی و زردی در نوزاد چه در زمانی که هنوز در رحم مادر است و یا بعد از تولد میگردد. درمان معمولا شامل تعویض خون( گاهی اوقات درحالیکه هنوز در رحم مادر و در حال رشد هستند) و بعد از تولد مراقبتهای ویژه پرستاری میباشد.

    تزریق آنتی‌ D:
    ایمونوگلوبولین آنتیD بصورت تزریقی استفاده میشود و اساسا یک فرآورده است که از خونهای اهدائ شده افرادیکه آنتی‌بادی برعلیه Rh تولید کرده اند بدست می‌اید. هدف از بکار بردن آن جلوگیری از تشکیل آنتی بادی ضد Rh در جریان خون مادرمیباشد. این عمل باعث پیشگیری از مشکلات مربوط به Rh در حاملگیهای بعدی خواهد شد.
    تزریق ایمونوگلوبولین ضد Rh حداکثر تا 72 ساعت بعد از شروع یک خونریزی قابل توجه یا بعد از عمل سقط جنین باید انجام گیرد.
    تصور میشود که درسقط‌های کمتر از 6 هفته احتمال ورود خون جنین به جریان خون مادر بعید میباشد و بنابر این امکان بوجود آمدن آنتی‌بادی نیست(مگر آنکه حاملگی خارج رحمی اتفاق افتاده باشد).
    در موارد تهدید به سقط، سقط‌های خودبخودی، حاملگی‌های خارج رحمی، سقط‌های القاء شده و مواردی که منجر به انجام اعمال جراحی مربوط به سقط میگردد یا در مواردیکه اقدام به ختم حاملگی میشود اگر بعد از 6 هفتگی باشد احتمال تولید این آنتی‌بادیها حدود 6 الی 7 درصد خواهد بود و اگر هریک از موارد فوق بعد از 13 هفته واقع شده باشند این احتمال حدود 20 درصد خواهد بود. البته باید دانست که تزریق به موقع ایمنوگلوبولین ضد Rh احتمال تولید آنتی‌بادیهای مخرب را تا میزان 2/. الی 5/1 درصد کاهش میدهد و به معنای تضمین کامل مبنی بر عدم تولید آنتی‌بادی بطور مطلق نخواهد بود.

    منبع مطلب : www.resalatlab.com

    مدیر محترم سایت www.resalatlab.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    آزمایش آنتی بادی کرونا

    آزمایش آنتی بادی کرونا

    آزمایش آنتی بادی کرونا

    بسیار محتمل است که به ویروس کرونای جدید (مولد بیماری کووید ۱۹) مبتلا شده اما علائمی نداشته باشید، زیرا همهٔ افراد آلوده به ویروس، علائم نشان نمی‌دهند. اما با استفاده از آزمایش آنتی بادی کرونا متوجه خواهید شد که آیا در گذشته به این ویروس مبتلا شده‌اید یا خیر؟

    این روش را آزمایش آنتی‌بادی می‌نامند. کارشناسان امیدوارند که این آزمایش بتواند میزان گستردگی این بیماری را برای همهٔ مقامات بهداشتی روشن کند.

    تست آنتی بادی چیست؟

    این آزمایش (که به آزمایش سرولوژی نیز معروف است) به دنبال مواد خاصی در خون شماست که به آن آنتی‌بادی می‌گویند. بدن شما هنگام مبارزه با عفونتی مانند کووید ۱۹ این مواد را ایجاد می‌کند.

    وقتی واکسنی مانند واکسن آنفولانزا نیز به شما تزریق می‌شود همین اتفاق می‌افتد و در نهایت مصونیت نسبت به ویروس ایجاد می‌شود.

    آزمایش آنتی‌بادی وجود خود ویروس را بررسی نمی‌کند، بلکه به دنبال این است که آیا سیستم ایمنی بدن شما به عفونت پاسخ داده است یا خیر؟

    این روش چگونه کار می‌کند؟

    مقداری خون از شما گرفته شده و وجود دو ماده شیمیایی زیر در خون شما بررسی می‌شود:

    حدود ۴ هفته طول می‌کشد تا در بدن انسان آنتی‌بادی‌های IgM ایجاد شوند. اما دانشمندان مطمئن نیستند که این مدت زمان برای ویروس مولد کووید ۱۹ چقدر است. برای فهمیدن این امر آزمایش‌های بیشتری لازم است.

    به خاطر داشته باشید که آزمایش‌های آنتی‌بادی فعلی نمی‌توانند به شما بگویند که آیا نسبت به بیماری کووید ۱۹ ایمن هستید یا خیر؟ این بدان دلیل است که ما نمی‌دانیم این پادتن‌ها برای چه مدت می‌توانند از شما در برابر این ویروس محافظت کنند. بنابراین این آزمایش‌ها نباید برای تشخیص ویروس استفاده شوند.

    این آزمایش چگونه به ما کمک می‌کند؟

    آزمایش‌های آنتی‌بادی می‌توانند میزان شایع بودن کووید ۱۹ را نشان دهند. وقتی دانشمندان بدانند که چه کسانی به ویروس مبتلا شده‌اند، می‌توانند بفهمند که شدت این ویروس در عموم مردم چگونه است. آن‌ها می‌توانند تحقیق کنند که در صورت آلوده شدن مجدد فرد به این ویروس چه اتفاقی می‌افتد.

    این امیدواری وجود دارد که افرادی که تست آنتی‌بادی آن‌ها مثبت بوده بتوانند زودتر به محل کار خود برگشته و زندگی قبلی خود را سریع‌تر آغاز کنند.

    این آزمایش‌ها ممکن است به درمان آزمایشی جدیدی به نام پلاسمادرمانی ختم شود. محققان در حال مطالعه هستند که بتوانند از پلاسمای بیماران بهبودیافته، آنتی‌بادی استخراج کرده و برای درمان بیماران مبتلا به کووید ۱۹ از آن استفاده کنند، اما تحقیقات بیشتری نیاز است.

    چه کسی باید آزمایش دهد؟

    اگر به بیماری کووید ۱۹ مبتلا شدید و در حال حاضر کاملا بهبود پیدا کردید، احتمالاً می‌توانید تست آنتی‌بادی بدهید. همچنین می‌توانید برای اهدای پلاسمای خود داوطلب شوید.

    چه زمانی می‌توانید آزمایش دهید؟

    شما نمی‌توانید این آزمایش‌ها را در خانه انجام دهید. این آزمایش‌ها هنوز به طور گسترده موجود نیست، اما می‌توانید از پزشک یا بیمارستان خود بپرسید که آیا راهی وجود دارد که بتوانید آنتی‌بادی‌های خود را بررسی کنید یا خیر؟

    انستیتوی ملی بهداشت آمریکا تصمیم دارد از ۱۰،۰۰۰ انسان سالمی که تست کووید ۱۹ آن‌ها مثبت نشده است، آزمایش خون بگیرد. این سازمان تصمیم دارد بررسی کند که چه تعداد از افراد ممکن است بدون آنکه بدانند به ویروس آلوده شده باشند.

    آیا این آزمایش دقیق است؟

    اگر نتیجهٔ آزمایش آنتی‌بادی شما مثبت باشد بدان معنی است که کووید ۱۹ داشته‌اید. اما اگر برای مدت کوتاهی به این ویروس آلوده بودید، ممکن است نتیجهٔ منفی بگیرید.

    در مقابل، ممکن است به ویروس آلوده شده باشید اما بدن شما آنتی‌بادی تولید نکرده باشد.

    همچنین ممکن است یک  نتیجهٔ “مثبت کاذب” دریافت کنید، این بدان معنی است که شما آنتی بادی دارید اما نوع دیگری از کروناویروس را گرفته‌اید.

    نتایج آزمایش شما به چه معنی است؟

    اگر نتایج آزمایش شما مثبت است:

    نتیجهٔ آزمایش مثبت نشان‌دهندهٔ این است که احتمالاً شما آنتی‌‌بادی‌های ناشی از ابتلا به کووید ۱۹ را دارید.

    هرچند مثبت شدن نتیجهٔ آزمایش می‌تواند به این معنا هم باشد که این آنتی بادی‌ها به خاطر آلودگی به سایر کروناویروس‌ها تولید شده باشند. مانند ویروس‌هایی که منجر به سرماخوردگی معمولی می‌شوند.

    داشتن آنتی بادی‌های ناشی از ابتلا به کووید ۱۹ ممکن است در برابر ابتلای مجدد به این بیماری شما را ایمن کند. در صورت ایجاد مصونیت هنوز نمی‌دانیم که این آنتی‌بادی‌ها ممکن است چقدر محافظت ایجاد کرده و یا اینکه این ایمنی و محافظت تا چه مدت باقی می‌ماند.

    در رابطه با نتایج و نوع آزمایشات و تفسیر آن‌ها با پزشکتان مشورت کنید. پزشک شما ممکن است برای اطمینان از دقیق بودن آزمایش اولتان، نوع دوم آزمایش آنتی بادی را پیشنهاد کند.

    با توجه به اینکه احتمال ابتلای مجدد به این ویروس است، شما باید برای محافظت از خود و دیگران همچنان موارد بهداشتی را به خوبی رعایت کنید.

    در صورتی که علائم کووید ۱۹ را دارید، ممکن است به آزمایشات دیگری نیاز داشته باشید. تصمیم‌گیری در رابطه با نوع آزمایشات بر عهدهٔ پزشک شما است.

    حتی اگر هیچ کدام از علائم کووید ۱۹ را نداشته‌اید نیز ممکن است آزمایش آنتی بادی شما مثبت باشد. این در صورتی اتفاق می‌افتد که به این بیماری مبتلا شده‌اید اما هیچ علائمی نشان نداده‌اید.

    اگر نتایج آزمایش شما منفی است:

    شاید تا به حال به کووید ۱۹ مبتلا نشده‌اید. در رابطه با تفسیر آزمایشات خود با پزشکتان مشورت کنید.

    اما هنوز این امکان وجود دارد که در حال حاضر به کووید ۱۹ مبتلا باشید. نتیجهٔ آزمایش ممکن است منفی باشد چرا که بعد از آلوده شدن به ویروس ۱ تا ۳ هفته طول می‌کشد تا بدن آنتی بادی تولید کند. اگر اخیراً در معرض ویروس قرار گرفته‌اید این‌ احتمال وجود دارد که بیمار شوید. این بدین معنی است که توانایی انتقال ویروس را به دیگران دارید.

    ممکن است تولید آنتی بادی در برخی افراد حتی بیشتر طول بکشد. و بعضی از افراد مبتلا شاید هرگز آنتی بادی تولید نکنند.

    در صورت داشتن علائم و یا بروز علائم کووید ۱۹ بعد از آزمایش آنتی بادی، ممکن است به نوع دیگری از آزمایشات تشخیصی نیاز داشته باشید. در این باره با پزشک خود مشورت کنید.

    فارغ از اینکه نتیجهٔ آزمایش شما مثبت شده باشد یا منفی، این نتایج در رابطه با اینکه آیا شما توانایی انتقال و گسترش این ویروس را دارید یا خیر، هیچ چیزی را تأیید نمی‌کنند. بنابراین برای حفاظت از خود و دیگران لازم است که اقدامات بهداشتی را رعایت کنید.

    سخن آخر

    به جز در مواردی که سایر آزمایشات تشخیصی (مانند آزمایش pcr, …) به تأخیر افتاده، در سایر موارد نباید از آزمایش آنتی بادی برای تشخیص عفونت فعلی به کووید ۱۹ استفاده شود.

    از آنجایی که بعد از آلودگی و ابتلا، حدود یک تا سه هفته طول می‌کشد تا بدن آنتی بادی تولید کند، ممکن است از طریق آزمایش آنتی بادی نتوان تشخیص داد که آیا شما در حال حاضر به کووید ۱۹ مبتلا هستید یا خیر.

    برای اطلاع از اینکه آیا در حال حاضر مبتلا به کووید ۱۹ هستید یا خیر باید سایر آزمایشات مربوط به کووید ۱۹ را انجام دهید. در این رابطه با پزشک خود مشورت کنید.

    نکته: عبارت weakly positive در جواب آزمایش اغلب به این معناست که تعداد کمی از ویروس در نمونهٔ آزمایشگاهی مشاهده شده است.
    عوامل مختلفی از جمله مرحله و فاز بیماری هنگام گرفتن نمونه یا حتی اینکه نمونه‌ٔ گرفته‌شده چقدر خوب بوده است، می‌توانند بر روی تعداد ویروس‌ها در نمونهٔ آزمایشگاهی تأثیر بگذارند.

    – این مقاله در تاریخ هشتم تیر ۱۳۹۹ توسط سهیلا مددی به‌روزرسانی شده است.

    منبع:

    منبع مطلب : www.moheb.com

    مدیر محترم سایت www.moheb.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    راهنمای آزمایش کرونا

    راهنمای آزمایش کرونا

    به گزارش شهرآرانیوز؛ COVID-۱۹ یک بیماری عفونی است که توسط ویروس SARS-CoV-۲ ایجاد می‌شود و با روشی مشابه با ویروس سرماخوردگی یا آنفلوآنزا، به راحتی بین افراد گسترش می‌یابد. اغلب مبتلایان به COVID-۱۹ دارای بیماری تنفسی خفیف تا متوسط هستند، و برخی ممکن است علامتی نداشته باشند (عفونت بدون علامت). برخی دیگر دچار علائم شدیدی می‌شوند و نیاز به درمان تخصصی و مراقبت‌های ویژه پیدا می‌کنند.

    سیستم ایمنی بدن افرادی که COVID-۱۹ دارند، با ایجاد پروتئین‌هایی که می‌توانند در خون بیمار به ویروس حمله کنند (آنتی‌بادی‌ها)، به عفونت پاسخ می‌دهند. آزمایشات تشخیص آنتی‌بادی در خون افراد ممکن است نشان دهد که آن‌ها در حال حاضر مبتلا به COVID-۱۹ هستند یا قبلا آن را داشته‌اند.

    چرا تست‌های دقیق مهم هستند؟

    آزمایش دقیق، شناسایی افرادی را امکان‌پذیر می‌سازد که ممکن است نیاز به درمان داشته باشند یا برای پیشگیری از گسترش عفونت، باید خود را ایزوله کنند. عدم تشخیص افراد مبتلا به COVID-۱۹ در صورت وجود آن (نتیجه منفی کاذب)، ممکن است باعث به تعویق افتادن درمان شده و خطر گسترش بیشتر عفونت را به دیگران به همراه دارد. شناسایی نادرست COVID-۱۹ در صورت عدم وجود (نتیجه مثبت کاذب) ممکن است منجر به انجام بیشتر آزمایش، درمان و جداسازی غیرضروری شخص و تماس نزدیک شود. شناسایی صحیح افرادی که قبلا COVID-۱۹ داشته‌اند، در اندازه‌گیری گسترش بیماری، ارزیابی موفقیت مداخلات سلامت عمومی (مانند جداسازی) و به‌طور بالقوه در شناسایی افراد دارای ایمنی اهمیت دارد (آنتی‌بادی‌ها در آینده باید نشان دهنده مصونیت ایمنی باشند).

    برای شناسایی نتایج مثبت کاذب و منفی کاذب، نتایج تست آنتی‌بادی در افرادی که مبتلا به COVID-۱۹ شناخته شده‌اند با افرادی مقایسه می‌شوند که مبتلا به COVID-۱۹ شناخته نشده‌اند. شرکت‌کنندگان مطالعه، براساس معیار‌های «استاندارد مرجع» به دو دسته مبتلا و غیر مبتلا به COVID-۱۹ طبقه‌بندی می‌شوند. بسیاری از مطالعات از نمونه‌های گرفته شده از بینی و گلو برای شناسایی افراد مبتلا به COVID-۱۹ استفاده می‌کنند. نمونه‌ها، تحت آزمایشی با عنوان واکنش زنجیره‌ای پلیمراز ترانس‌کریپتاز معکوس (RT-PCR) قرار می‌گیرند. این فرآیند آزمایشی گاهی می‌تواند عفونت را تشخیص ندهد (نتیجه منفی کاذب)، اما آزمایش‌های اضافی می‌توانند عفونت COVID-۱۹ را در افرادی که نتیجه RT-PCR آن‌ها منفی است، شناسایی کنند. این موارد شامل اندازه‌گیری علائم بالینی، مانند سرفه یا درجه حرارت بالا، یا آزمایشات «تصویربرداری» مانند عکس ساده قفسه سینه است. افرادی که مبتلا به COVID-۱۹ تشخیص داده نمی‌شوند، گاهی اوقات با کمک نمونه‌های خون ذخیره شده که قبل از وجود COVID-۱۹ گرفته شده‌اند یا از بیمارانی با علائم تنفسی که دلیل آن، بیماری‌های دیگر است، شناسایی می‌شوند.

    تست کرونا، چه چیزی را در بدن بررسی میکند؟

    این مطالعات سه نوع آنتی‌بادی، IgA؛ IgG و IgM، را بررسی کردند. اغلب آزمایش‌ها IgG و IgM را اندازه‌گیری می‌کنند، اما برخی نیز یک آنتی‌بادی‌ تکی یا ترکیبی را از سه آنتی‌بادی اندازه‌ می‌گیرند.

    سطوح آنتی‌بادی‌ها در زمان‌های مختلف پس از وقوع عفونت، افزایش یافته و کاهش می‌یابند. IgG آخرین موردی است که افزایش می‌یابد اما بیش از همه باقی می‌ماند. سطوح آنتی‌بادی‌ها معمولا چند هفته پس از عفونت در بیشترین مقدار خود قرار دارند.

    برخی از آزمایش‌های آنتی‌بادی نیاز به تجهیزات آزمایشگاهی ویژه دارند. برخی دیگر از دستگاه‌های یک‌بار مصرف استفاده می‌کنند، مشابه تست‌های بارداری. این آزمایشات را می‌توان در آزمایشگاه‌ها یا هر کجا که بیمار حضور داشته باشد (point-of-care)، در بیمارستان یا خانه، انجام داد.

    روش تست کرونا کار میکند؟

    مقداری خون از شما گرفته شده و وجود دو ماده شیمیایی زیر در خون شما بررسی می‌شود:

    حدود ۴ هفته طول می‌کشد تا در بدن انسان آنتی‌بادی‌های IgM ایجاد شوند. اما دانشمندان مطمئن نیستند که این مدت زمان برای ویروس مولد کووید ۱۹ چقدر است. برای فهمیدن این امر آزمایش‌های بیشتری لازم است.

    به خاطر داشته باشید که آزمایش‌های آنتی‌بادی فعلی نمی‌توانند به شما بگویند که آیا نسبت به بیماری کووید ۱۹ ایمن هستید یا خیر؟ این بدان دلیل است که ما نمی‌دانیم این پادتن‌ها برای چه مدت می‌توانند از شما در برابر این ویروس محافظت کنند. بنابراین این آزمایش‌ها نباید برای تشخیص ویروس استفاده شوند.

    این آزمایش چگونه به ما کمک میکند؟

    آزمایش‌های آنتی‌بادی می‌توانند میزان شایع بودن کووید ۱۹ را نشان دهند. وقتی دانشمندان بدانند که چه کسانی به ویروس مبتلا شده‌اند، می‌توانند بفهمند که شدت این ویروس در عموم مردم چگونه است. آن‌ها می‌توانند تحقیق کنند که در صورت آلوده شدن مجدد فرد به این ویروس چه اتفاقی می‌افتد.

    این امیدواری وجود دارد که افرادی که تست آنتی‌بادی آن‌ها مثبت بوده بتوانند زودتر به محل کار خود برگشته و زندگی قبلی خود را سریع‌تر آغاز کنند.

    این آزمایش‌ها ممکن است به درمان آزمایشی جدیدی به نام پلاسمادرمانی ختم شود. محققان در حال مطالعه هستند که بتوانند از پلاسمای بیماران بهبودیافته، آنتی‌بادی استخراج کرده و برای درمان بیماران مبتلا به کووید ۱۹ از آن استفاده کنند، اما تحقیقات بیشتری نیاز است.

    چه کسی باید آزمایش دهد؟

    اگر به بیماری کووید ۱۹ مبتلا شدید و در حال حاضر کاملا بهبود پیدا کردید، احتمالاً می‌توانید تست آنتی‌بادی بدهید. همچنین می‌توانید برای اهدای پلاسمای خود داوطلب شوید.

    چه زمانی میتوانید آزمایش دهید؟

    شما نمی‌توانید این آزمایش‌ها را در خانه انجام دهید. این آزمایش‌ها هنوز به طور گسترده موجود نیست، اما می‌توانید از پزشک یا بیمارستان خود بپرسید که آیا راهی وجود دارد که بتوانید آنتی‌بادی‌های خود را بررسی کنید یا خیر؟

    انستیتوی ملی بهداشت آمریکا تصمیم دارد از ۱۰،۰۰۰ انسان سالمی که تست کووید ۱۹ آن‌ها مثبت نشده است، آزمایش خون بگیرد. این سازمان تصمیم دارد بررسی کند که چه تعداد از افراد ممکن است بدون آنکه بدانند به ویروس آلوده شده باشند.

    آیا این آزمایش دقیق است؟

    اگر نتیجهٔ آزمایش آنتی‌بادی شما مثبت باشد بدان معنی است که کووید ۱۹ داشته‌اید. اما اگر برای مدت کوتاهی به این ویروس آلوده بودید، ممکن است نتیجهٔ منفی بگیرید.

    در مقابل، ممکن است به ویروس آلوده شده باشید اما بدن شما آنتی‌بادی تولید نکرده باشد.

    همچنین ممکن است یک  نتیجهٔ “مثبت کاذب” دریافت کنید، این بدان معنی است که شما آنتی بادی دارید اما نوع دیگری از کروناویروس را گرفته‌اید.

    نتایج آزمایش شما به چه معنی است؟

    اگر نتایج آزمایش شما مثبت است:

    نتیجهٔ آزمایش مثبت نشان‌دهندهٔ این است که احتمالاً شما آنتی‌‌بادی‌های ناشی از ابتلا به کووید ۱۹ را دارید.

    هرچند مثبت شدن نتیجهٔ آزمایش می‌تواند به این معنا هم باشد که این آنتی بادی‌ها به خاطر آلودگی به سایر کروناویروس‌ها تولید شده باشند. مانند ویروس‌هایی که منجر به سرماخوردگی معمولی می‌شوند.

    داشتن آنتی بادی‌های ناشی از ابتلا به کووید ۱۹ ممکن است در برابر ابتلای مجدد به این بیماری شما را ایمن کند. در صورت ایجاد مصونیت هنوز نمی‌دانیم که این آنتی‌بادی‌ها ممکن است چقدر محافظت ایجاد کرده و یا اینکه این ایمنی و محافظت تا چه مدت باقی می‌ماند.

    در رابطه با نتایج و نوع آزمایشات و تفسیر آن‌ها با پزشکتان مشورت کنید. پزشک شما ممکن است برای اطمینان از دقیق بودن آزمایش اولتان، نوع دوم آزمایش آنتی بادی را پیشنهاد کند.

    با توجه به اینکه احتمال ابتلای مجدد به این ویروس است، شما باید برای محافظت از خود و دیگران همچنان موارد بهداشتی را به خوبی رعایت کنید.

    در صورتی که علائم کووید ۱۹ را دارید، ممکن است به آزمایشات دیگری نیاز داشته باشید. تصمیم‌گیری در رابطه با نوع آزمایشات بر عهدهٔ پزشک شما است.

    حتی اگر هیچ کدام از علائم کووید ۱۹ را نداشته‌اید نیز ممکن است آزمایش آنتی بادی شما مثبت باشد. این در صورتی اتفاق می‌افتد که به این بیماری مبتلا شده‌اید اما هیچ علائمی نشان نداده‌اید.

    اگر نتایج آزمایش شما منفی است:

    شاید تا به حال به کووید ۱۹ مبتلا نشده‌اید. در رابطه با تفسیر آزمایشات خود با پزشکتان مشورت کنید.

    اما هنوز این امکان وجود دارد که در حال حاضر به کووید ۱۹ مبتلا باشید. نتیجهٔ آزمایش ممکن است منفی باشد چرا که بعد از آلوده شدن به ویروس ۱ تا ۳ هفته طول می‌کشد تا بدن آنتی بادی تولید کند. اگر اخیراً در معرض ویروس قرار گرفته‌اید این‌ احتمال وجود دارد که بیمار شوید. این بدین معنی است که توانایی انتقال ویروس را به دیگران دارید.

    ممکن است تولید آنتی بادی در برخی افراد حتی بیشتر طول بکشد. و بعضی از افراد مبتلا شاید هرگز آنتی بادی تولید نکنند.

    در صورت داشتن علائم و یا بروز علائم کووید ۱۹ بعد از آزمایش آنتی بادی، ممکن است به نوع دیگری از آزمایشات تشخیصی نیاز داشته باشید. در این باره با پزشک خود مشورت کنید.

    فارغ از اینکه نتیجهٔ آزمایش شما مثبت شده باشد یا منفی، این نتایج در رابطه با اینکه آیا شما توانایی انتقال و گسترش این ویروس را دارید یا خیر، هیچ چیزی را تأیید نمیکنند. بنابراین برای حفاظت از خود و دیگران لازم است که اقدامات بهداشتی را رعایت کنید.

    سخن آخر

    به جز در مواردی که سایر آزمایشات تشخیصی (مانند آزمایش pcr, …) به تأخیر افتاده، در سایر موارد نباید از آزمایش آنتی بادی برای تشخیص عفونت فعلی به کووید ۱۹ استفاده شود.

    از آنجایی که بعد از آلودگی و ابتلا، حدود یک تا سه هفته طول می‌کشد تا بدن آنتی بادی تولید کند، ممکن است از طریق آزمایش آنتی بادی نتوان تشخیص داد که آیا شما در حال حاضر به کووید ۱۹ مبتلا هستید یا خیر.

    برای اطلاع از اینکه آیا در حال حاضر مبتلا به کووید ۱۹ هستید یا خیر باید سایر آزمایشات مربوط به کووید ۱۹ را انجام دهید. در این رابطه با پزشک خود مشورت کنید.

    نکته: عبارت weakly positive در جواب آزمایش اغلب به این معناست که تعداد کمی از ویروس در نمونهٔ آزمایشگاهی مشاهده شده است.
    عوامل مختلفی از جمله مرحله و فاز بیماری هنگام گرفتن نمونه یا حتی اینکه نمونه‌ٔ گرفته‌شده چقدر خوب بوده است، می‌توانند بر روی تعداد ویروس‌ها در نمونهٔ آزمایشگاهی تأثیر بگذارند.

    منبع مطلب : shahraranews.ir

    مدیر محترم سایت shahraranews.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 13 روز قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید