در حال پالایش مطالب میباشیم تا اطلاع ثانوی مطلب قرار نخواهد گرفت.
    توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).
    تبلیغات دانشگاه آزاد

    سرباز در کدام استان قرار دارد

    1 بازدید

    سرباز در کدام استان قرار دارد را از سایت نکس 98 دریافت کنید.

    شهرستان سرباز

    سرباز (سیستان و بلوچستان)

    شهرستان سرباز

    موقعیت جغرافیایی و زیست محیطی شهرستان سرباز

    شهرستان سرباز به مرکزیت شهر راسک در جنوب استان سیستان وبلوچستان واقع است. این شهرستان از شمال به شهرستان سراوان وایرانشهر واز طرف شرق به کشور پاکستان با حدود 120 کیلو متر خشکی ،از جنوب به شهرستان چابهار واز غرب به نیکشهر محدود می گردد. که دارای 8594کیلومتر مربع وسعت تراکم جمعیت 9 نفر در کیلومتر می باشد. این شهرستان از سه شهر راسک ،سرباز و پیشین و دارای چهار بخش مرکزی ،سرباز ،پیشین و پارود تشکیل شده و بیش از148259نفر جمعیت را در خود جای داده است که 16241 نفر ساکن در نقاط شهری و 132018نفر در نقاط روستایی زندگی می کنند.

    شهرستان سرباز یکی ازقدیمیترین مناطق بزرگ بلوچستان ومقرتمدنهای بزرگی درادوار مختلف بوده است .تنوع آب وهوایی درمنطقه باعث شده میوه های متنوع مانند خرما ،خربزه درختی، موز،کنار، انبه ،چیکو، گوواوا و انواع مرکبات از قبیل لیمو، پرتقال، نارنگی وغیره کاشت شود .سرباز به دلیل سرسبز بودن و وجود دره و رودخانه پرآب به طول 313کیلومتر، زیستگاهانواع ماهیها و تمساح پوزه کوتاه ایرانی است.

    رودخانه سرباز که از به هم پیوستن شاخه های فرعی سرکور،هنسانوچ،گویمرک،کیشکور و پشامگ ،جژان شکل گرفته و درمنطقه دشتیاری به رودخانه باهوکلات تغییرنام می دهد و به دریای عمان منتهی می شود. دیگر رودخانه آن آشاراست که با پیوستن به رودخانه نهنگ از مسیر پاکستان و درنزدیکی گوادر به دریای عمان می ریزد . بیشتر آبادیهای شهرستان بصورت طولی دردوطرف رودخانه ودر پای کوهها شکل گرفته اند. رودخانه سرباز بزرگترین رودخانه فصلی بلوچستان محسوب می شود که دربعضی از قسمتهای مسیرخود بصورت دائمی می باشد.زندگی تمساح پوزه کوتاه دراین رودخانه براهمیت آن افزوده واحداث بزرگترین سداستان بر روی این رودخانه درنزدیکی پیشین درصورت رفع معضل خشکسالی چشم اندازروشنی دارد. وجود آب وهوای گرم ومرطوب باعث رونق کشاورزی درتمام فصول سال وتولیدمحصولات خاص مناطق قاره ای و تولید محصولات مهمی چون انبه ،خربزه درختی (پپیا)،چیکو،زیتون محلی ، خرما وانواع مرکبات شده است.

    آب و هوای شهرستان سرباز در تابستان گرم و خشک و در بعضی از ماههای سال به علت تاثیر بادهای موسمی با رطوبت (شرجی) و در زمستان معتدل است و بادهای باران آور موسمی در فصل تابستان بصورت رگبارهای شدید وگاهی سیل آساو بادهای باران‏آور غربی در فصل زمستان در این منطقه موجب ریزش پراکنده باران می‏شوند . متوسط بارندگی این منطقه 90میلی متردرسال است که درچند سال اخیر (6سال) به کمتراز15میلی متررسیده است که این خشکسالی بی سابقه بخش عظیمی از کشاورزی را نابود وحتی دربعضی مناطق موجبات مهاجرت اجباری مردم رافراهم نموده است.

     پیشینه تاریخی شهرستان سرباز

    با توجه به انجام مطالعاتبررسی وشناسایی درشهرستان، مربوط بهمحوطه های باستانی کشاری وانگوری که قدمت آنها به انتهای هزاره چهارم تا ابتدای هزاره سومپیش ازمیلاد مسیح برمی گرددو در دوران ساسانیان یکی از مراکزمهم حکومتی بلوچستان بوده است. شواهد تاریخی از این شهرستان نشان می دهد که در دوران اسلامی نیز مورد توجه حکام محلی قرارگرفته است. در 400 سال اخیر یکی از مراکز حکم فرمائی خوانین بلوچستان بوده است. ازمعروفترین اسطوره های منطقه می توان به مهرک(میروک)که ازقدیمیترین داستانهای واقعی که کم کم تبدیل به اسطوره گردیده اشاره کرد.لازم بذکراست مدفن میروک درحال حاضردرروستای پیردان می باشد. درخصوص وجه تسمیه سربازدر کتاب فرهنگ جغرافیایی منطقه چنینآمده است :وجه تسمیه این مرکز[ سرباز] به دلیل نام قلعه قدیمی آن است که از ابتدا معروف به سرباز بوده است .دراین شهرستان در حال حاضر تعداد 201اثر تاریخی درفهرست آثار ملی ایرانبه ثبت رسیده است وهمچنین درسفر دوم ریاست محترم جمهور وهیئت دولت تعداد7منطقه نمونه گردشگری و5 روستای هدف گردشگری مصوب گردید که نشان از اهمیتتاریخی وگردشگری این شهرستان دارد.

     اقوام و آداب و رسوم در شهرستان سرباز

          در بلوچستان تمام افراد یکسان و برابرند و کسی را بر دیگری رجحان و برتری نیست. از آداب و رسوم منطقه می توان به مراسم روز عید قربان اشاره کرد که به نماز،دید و بازدید اقوام رفته واز یکدیگر طلب بخشش می کنندو بعد از آن گوسفندها را ذبح نموده و بین فقرا تقسیم می نمودند. در عید فطر نیز درگذشته افراد محلی به منظور رویت هلال ماه شوال روی کوه های بلند یا پشت بام منازل خود رفته و بمحض دیدن ماه فردای آن روز عید فطر اعلام می کردند خود را به منظور انجام نماز فطر و انجام مراسم بعد از آن آماده می کردند. در ایام محرم ده روز اول محرم را روزه می گرفتند کسانیکه توانائی روزه در این مدت روز نداشتند سه روز از هشتم تا دهم را روزه می گرفتند. در پانزده روز اول ماه صفر نیز معتقد بودند مرتکب خطا یا گناهی نشوند و از اعمال بد پرهیز نموده و کارهای خوب وخداپسند انجام دهند.

    همچنین درگذشته درهنگام کاشت و برداشت برنج افراد محلی به جشن،شادی وسرودن شعرمحلی می پرداختند و در هنگام تولد نوزاد به مدت هفت شب باحلوای محلی شیرگی که ازشیره خرمادرست می شود از اطرافیان پذیرایی می کنند.درروزششم برای نوزادپسردوگوسفند وبرای نوزاددختریک گوسفندمی قربانی وبین اطرافیان تقسیممی کنندشبهای تولدرا بازمزمه اسماءمتبرو نام های فامیل به چوگان می پرداختند.

     خوراک در شهرستان سرباز

    الف : انواع خوراک خرما

    خرمای پاتی: ابتدا یک ظرفی بنام «پات» از برگ درخت پُرْک درست می‏کنند و آنگاه خرمایی را که با پا له کرده‏اند، با فشار در داخل آن قرار می ‏دهند. این نوع خرما چندان مرغوب نیست زیرا گرد و خاک و حشرات از داخل درز و شکافهای پات به داخل نفوذ می ‏کنند.

    خرمای خُنبی: خُنب در واقع همان خمره است خرما را به دو صورت در داخل خُنب قرار می ‏دهند: یا خرما را ساده و بدون پیرایه، با فشار در داخل خُنب قرار می ‏دهند و یا اینکه آن را با شیره‏ای که قبلاً از میوه خرما گرفته ‏اند و کَنجد و پوچینک، در داخل خُنب قرار می ‏دهند. این نوع خرما بسیار مرغوب است و معمولاً خرمای مضافتی را بدین صورت نگاهداری می ‏کنند.

    خرمای هینزکی: هینزک همان پوست بز است که چربی آن را کنار میزنند و آن را نمک سود و دبّاغی کرده و خشک می ‏کنند و معمولاً خرمای مضافتی را که قبلاً با پا له کرده ‏اند، در داخل آن قرار می ‏دهند این نوع خرما نیز مرغوب است.

    خرمای حَلَبی: در این روش خرمای مضافتی یا انواع دیگر را بدون اینکه له کنند، در داخل حلب می ‏چینند.

    لَده: خوشه مضافتی را قبل از آنکه بطور صد درصد برسد، از درخت می‏برند، هر دانه را نصف کرده و هسته آن را بیرون می ‏آورند. آنگاه ریسمانی را از داخل سوراخ میوه ‏ها عبور داده و آنها را به برج خانه ها آویزان می ‏کنند تا خشک شوند و بعداً آنها را مصرف می‏کنند.

    کَتُّک: مثل لده است با این تفاوت که میوه مضافتی را بصورت طولی می ‏برند و هسته‏ اش را بیرون نمی ‏آورند و آنها را روی حصیری، در معرض تابش خورشید قرار می ‏دهند. و بعد از خشک شدن می ‏خورند.

    هارگ: خوشه مضافتی را قبل از رسیدن کامل، از درخت می ‏برند، میوه را از خوشه جدا کرده و در داخل دیگ بزرگی می ‏جوشانند بعد از پخته شدن آنها را در معرض خورشید می‏گذارند تا کاملاً خشک شوند. معمولاً هارگها را در زمستان می ‏خورند.

    چانگال: ابتدا نان ضخیم و قطوری را بصورت نیمه پخته درست می ‏کنند که بی ‏نمک است سپس خرما را آنقدر با دست می ‏مالند تا خوب نرم شود. آنگاه نان گرم را روی خرمای نرم شده می ‏گذارند و با دست نان و خرما را بطور کامل با هم مخلوط می ‏کنند و مقداری روغن را با ازگند سرخ کرده و با خرما مخلوط می ‏کنند که غذای بسیار لذیدی درست می‏شود.

    شیرگ: که از جوشاندن طولانی مدت خرمای رسیده بدست می آید واز آن حلوای محلی نیز درست می کنند و به جای مربا از آن هم استفاده می کنند.

    ب: انواع نان

    لواش: نان نازکی است که درتنور پخته می‏شود. بلوچها به تنور (ترون) می ‏گویند.

    خمیر: مثل نان لواش است با این تفاوت که اندکی ضخیم تر بوده و در تنور پخته می ‏شود و معمولاً ترش است.

    سیسرک: نانی است که روی تابه آهنی پخته می‏شود و چانگال را با آن درست می ‏کنند.

    پُرانی: این نان معمولاً اختصاص به کسانی دارد که در نقطه معیّنی ساکن نیستند و دارای تنور نمی ‏باشند طرز پخت آن بدین طریق است که ابتدا روی یک زمین شنی، آتش را روشن می‏کنندو بعد از اینکه شن ها داغ شدند، اخگرها را کناری نهاده و خمیر را روی شنها قرار داده و روی آنرا با شنهای داغ می ‏پوشانند و تقریباً بعد از نیم ساعت، خمیر را بیرون می‏آورند.

    هَلَکاری: خمیر را به چانه‏ های کوچک تقسیم کرده و آن را با غلطک مخصوصی بنام »بیلَد« نازک می ‏کنند، آنگاه روغن را در داخل یک دیگ کوچک سرخ کرده و چانه ها را در داخل آن قرار می‏دهند. معمولاً نان خوشمزه ‏ای است.

    دوتینّی: طرز پخت آن بدین صورت است که دو چانه را بطور جداگانه پهن کرده و روی هر کدام را روغن می‏ مالند. آنگاه هر دو را روی هم نهاده، پهن می ‏کنند و روی تابه‏ای که مقداری روغن روی آن مالیده ‏اند، قرار می ‏دهند، تا پخته شود.

    تیمّوش: خمیر را معمولاً به صورت آبکی در می ‏آورند. آنگاه مقداری از این خمیر را با دست روی تابه آهنی پهن می ‏کنند و نان خشک و نازکی درست می‏شود.

    ج: سایر خوراکی ها

    انواع خورشت یا واداپ یا نارشت : که معمولاً از عدس - لوبیا - ماش - باقلا و ... تهیه می ‏شوند. همچنین نان را در داخل شیر ترید کرده می ‏خورند. آبگوشت نیز درست می ‏کنند.

    تباهیگ : طرز درست کردن آن بدین صورت است که پس از ذبح گوسفند یا بز، گوشت آنرا به تکه های نسبتاً بزرگی تقسیم می‏کنند و گوشت این تکه‏ها را به صورت نازک در می ‏آورند سپس در لابه لای این گوشتها انار و نمک سائیده شده می ‏مالند و در معرض خورشید قرار می ‏دهند تا خشک شوند. تباهیگ معمولاً غذای بسیار خوشمزه ‏ای است.

    انواع ترشیجات : ترشی لیمو که در لهجه محلی به آن «حرّام» می‏گویند و ترشی اَنبه که در لهجه محلی به آن «چتنی» می ‏گویند و سایر ترشیجات موجود.

    جوشانده سبزیجات : در ماههای اسفند و فروردین که هوا نسبتاً معتدل و در اثر بارندگی ‏های فصلی زمین سبز شده است، انواع سبزیجات خودرو زیاد است، لذا این سبزیجات را به خانه آورده، آنها را با داس یا چاقو خرد می ‏کنند و پس از شستشو، آنها را در دیگ با مقداری آب می ‏جوشانند آنگاه آب آنها را گرفته، با روغن و انار و ادویه سرخ کرده و با نان می ‏خورند.

    منبع مطلب : www.sbportal.ir

    مدیر محترم سایت www.sbportal.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 6 روز قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید