در حال پالایش مطالب میباشیم تا اطلاع ثانوی مطلب قرار نخواهد گرفت.
    توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).
    تبلیغات دانشگاه آزاد

    بیماری اوتیسم چه نوع بیماری است

    1 بازدید

    بیماری اوتیسم چه نوع بیماری است را از سایت نکس 98 دریافت کنید.

    بیماری اوتیسم چیست؟ علائم، عوامل،‌ راه‌های پیشگیری و درمان آن

    بیماری اوتیسم چیست؟ علائم، عوامل،‌ راه‌های پیشگیری و درمان آن

    اوتیسم یک شرایط پیچیده‌ی عصبی-رفتاری و شامل اختلالاتی در تعاملات اجتماعی و رشد کلامی و مهارت‌های ارتباطی همراه با رفتارهای تکراری و سخت است و به دلیل گستردگی علائم بیماری آن را اختلال طیف اوتیسم (ASD) می‌نامند. این بیماری شامل اختلال در طیف وسیعی از علائم و مهارت‌ها در سطوح مختلف است. در این مقاله می‌خواهیم ببینیم اوتیسم چیست و هرچیزی را که درباره آن وجود دارد، توضیح دهیم. با ما همراه باشید.

    اختلال طیف اوتیسم به گروهی از بیماری‌های عصبی ـ رشدی گفته می‌شود که با مشکلات ارتباطی و تعاملات اجتماعی مرتبط هستند. افرادی که اوتیسم دارند، اغلب رفتارهایی محدود، تکراری یا علایق یا الگوهای رفتاری کلیشه‌ای از خود نشان می‌دهند. مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها تخمین زده است که در سال ۲۰۱۴ از هر ۵۹ کودک یک کودک اوتیسم داشته است.

    بیماری اوتیسم درجات مختلفی دارد ممکن است تنها یک نقص ساده باشد که زندگی طبیعی بیمار را تا حدودی محدود می‌کند یا ممکن است ناتوانی شدیدی باشد که در آن به مراقبت‌های اساسی نیاز است. کودکان مبتلا به اوتیسم مشکلات ارتباطی دارند و از درک احساسات یا تفکرات سایرین عاجز هستند؛ بنابراین برای آنها مشکل است که احساسات‌ خود را از طریق کلمات، ژست‌ها، حالات صورت یا لمس کردن بیان کنند.

    یک کودک اوتیسمی که حساسیت بالایی دارد، ممکن است در مواجهه با صداها، تماس، بوها یا دیدن مناظری که برای دیگران عادی است، دچار مشکلاتی جدی یا در برخی موارد دردناک باشد. کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است حرکات بدنی تکراری و تقلیدی مانند تاب خوردن، قدم زدن یا دست زدن را انجام دهند و واکنش‌های غیر معمول نسبت به مردم داشته باشند یا به اشیا وابستگی شدید پیدا کنند و در مقابل تغییرات در روال عادی زندگی مقاومت نشان دهند یا رفتارهای پرخاشگرانه داشته باشند و به خودشان آسیب برسانند. گاهی اوقات ممکن است اصلا متوجه افراد، اشیا یا فعالیت‌های اطراف‌ خود نشوند. برخی از این کودکان ممکن است دچار تشنج‌های شدید شوند؛ در برخی موارد این تشنج‌ها در دوران بلوغ رخ می‌دهد.

    برخی از افراد مبتلا به اوتیسم تا حدودی دچار اختلالات شناختی هستند. بر خلاف اغلب اختلالات شناختی معمول که با تأخیر در تمامی زمینه‌های رشد شناخته می‌شود، اوتیسمی‌ها گاهی مهارت‌های مختلفی دارند. این افراد شاید در برقراری ارتباط با سایرین مشکل داشته باشند، اما در زمینه‌های دیگری مانند طراحی، ساخت موسیقی، حل کردن مسائل ریاضی یا حفظ کردن برخی مطالب مهارت بسیار بالایی دارند و در تست‌های هوش غیر کلامی دارای هوش متوسط یا حتی بالایی هستند.

    انواع مختلف اوتیسم چیست؟

    راهنمای آماری و تشخیصی بیماری های روانی (DSM) که انجمن روان‌شناسان آمریکایی تهیه و تدوین کرده‌اند، برای تشخیص بیماری‌های روانی به‌ کار می‌رود. در ویرایش پنجم که جدیدترین ویرایش این راهنما است و در سال ۲۰۱۳ منتشر شد (DSM5)، اوتیسم به پنج نوع مختلف دسته‌بندی می‌شود که به شرح زیر است:

    بعضی از افراد ممکن است یک یا بیشتر از این مشخصات را داشته باشند.

    قبل از انتشار DSM5، افرادی که طیف اوتیسم داشتند، در یکی از این دسته‌بندی‌ها گنجانده می‌شدند:

    توضیح این موارد در ادامه شرح داده شده است.

    علائم اوتیسم چیست؟

    بیماری اوتیسم و کودک اوتیسمی

    علائم این بیماری معمولا در سه سال اول زندگی بروز می‌کند و برخی از کودکان از بدو تولد این علائم را نشان می‌دهند. برخی دیگر ابتدا نرمال به نظر می‌رسند، اما از ۱۸ تا ۳۶ ماهگی به یکباره علائم این بیماری را نشان می‌دهند. به هر حال اکنون مشخص شده است که در برخی افراد علائم ناهنجاری‌های ارتباطی تا وقتی در جامعه حضور نیابند نشان داده نمی‌شود. اوتیسم در پسران چهار برابر بیش از دختران مشاهده می‌شود. اوتیسم هیچ محدودیت نژادی، قومی یا اجتماعی ندارد، میزان درآمد خانواده، سبک زندگی یا تحصیلات نیز بر کودکان مبتلا به اوتیسم هیچ تأثیری ندارد. این بیماری روند رو به رشدی دارد و هنوز کاملا مشخص نشده، رشد بیماری مرتبط با تشخیص آن است یا به دلیل بروز بیماری‌های دیگری رخ می‌دهد.

    علائم اوتیسم چیست؟

    علائم اوتیسم معمولا در اوایل کودکی و بین ۱۲ تا ۲۴ماهگی بروز پیدا می‌کنند. با‌این‌حال، ممکن است زودتر یا دیرتر هم بروز پیدا کند. علائم ابتدایی آن شامل تأخیر در رشد زبانی یا رشد اجتماعی است.

    DSM5 علائم اوتیسم را به دو دسته تقسیم می‌کند: مشکلات مربوط به ارتباطات و تعاملات اجتماعی و الگوهای محدود یا تکراری رفتاری یا علایق.

    مشکلات مربوط به ارتباطات و تعاملات اجتماعی

    الگوهای محدود یا تکراری رفتاری یا علایق

    افرادی که به اختلال طیف اوتیسم مبتلا هستند، در یکی از این دو دسته ارزیابی می‌شوند و میزان شدت علائمشان ثبت می‌شود. برای اینکه فردی به‌عنوان بیمار اوتیسم شناخته شود، باید تمامی علائم دسته اول و حداقل دو مورد از دسته دوم را داشته باشد.

    دلیل ابتلا به اختلال اوتیسم چیست؟

    علت دقیق ابتلا به اختلال اوتیسم ناشناخته است. جدیدترین پژوهش‌ها نشان می‌دهند که دلایل متفاوتی در این امر دخالت دارند. تعدادی از عوامل احتمالی ابتلا به اوتیسم عبارت‌اند از:

    بنا بر یافته‌های مؤسسه ملی اختلالات رشدی ـ عصبی آمریکا، هم عوامل ژنتیکی و هم محیطی در احتمال ابتلا به اوتیسم نقش دارند. منابع مختلف نشان داده‌اند که واکسن نقشی در ایجاد اختلال اوتیسم ندارد؛ اما پژوهشی در سال ۱۹۹۸، رابطه‌ای بین اوتیسم و واکسن سرخک، اوریون و سرخچه پیدا کرد که البته با پژوهش‌های بیشتر در سال‌های بعدی، این رابطه ابطال و درنهایت در سال ۲۰۱۰ این فرضیه به‌طورکلی رد شد.

    عوامل ایجاد بیماری اوتیسم چیست؟

    بیماری اوتیسم و عوامل آن

    به این دلیل که بیماری اوتیسم سابقه‌ی خانوادگی دارد، بسیاری از محققان فکر می‌کنند ترکیب خاصی از ژن‌ها عامل ایجاد بیماری اوتیسم در کودک است، اما عواملی مانند سن بالای پدر یا مادر احتمال ابتلای کودکان به اوتیسم را بالا می‌برد.

    وقتی یک زن باردار داروهای خاصی مانند داروهای دیابت، چاقی مفرط و مُسکن‌ها را مصرف کند، احتمال ابتلای کودک او به اوتیسم بالا می‌رود. در برخی موارد اوتیسم به دلیل یک اختلال متابولیک مادرزادی ناشی از عدم حضور یک آنزیم و سرخجه رخ می‌دهد. اگرچه گاهی اوقات دلیل مشخصی برای اوتیسم وجود ندارد، هیچ شواهدی هم دال بر دخالت واکسیناسیون در بروز اوتیسم وجود ندارد.

    اینکه دقیقا چه عاملی موجب اوتیسم می‌شود مشخص نیست. محققان معتقدند اوتیسم به دلیل وجود اختلالاتی در بخش‌هایی از مغز رخ می‌دهد که تفسیر پیام‌های دریافتی از اندام‌های حسی و پردازش گفتار در مغز را بر عهده دارند. همچنین شواهدی مبتنی بر اینکه محیط روانی اطراف کودک، مانند مراقبان او، عامل اوتیسم باشند نیز وجود ندارد.

    چه آزمایش‌هایی برای تشخیص اوتیسم استفاده می‌شود؟

    آزمایش‌های تشخیص اوتیسم چیست؟

    برای تشخیص اوتیسم، آزمایش‌های مختلفی مانند روش‌های مختلف غربالگری، آزمایش‌های ژنتیکی و ارزیابی‌ها انجام می‌شوند.

    غربالگری رشدی

    آکادمی پزشکان اطفال آمریکا (AAP) توصیه می‌کند که همه کودکان در ۱۸ تا ۲۴ماهگی، آزمایش اختلال طیف اوتیسم بدهند.

    غربالگری می‌تواند در تشخیص زودهنگام اوتیسم مفید باشد. چک‌لیست اصلاح‌شده برای اوتیسم در کودکان نوپا (M-CHAT)، ابزار غربالگری رایجی برای تشخیص اوتیسم است. این ابزار یک پرسش‌نامه ۲۳سؤاله است که والدین باید آن را پر کنند. پزشکان با استفاده از پاسخ‌های والدین، می‌توانند تشخیص دهند که آیا کودک در خطر ابتلا به اختلال طیف اوتیسم است یا خیر.

    باید این نکته را در نظر داشته باشید که غربالگری تشخیص نیست. کودکانی که جواب تست غربالگری‌شان مثبت می‌شود، الزاما اوتیسم ندارند. درضمن، گاهی‌اوقات غربالگری اوتیسم را در کودکان تشخیص نمی‌دهد.

    غربالگری‌ها و آزمایش‌های دیگر

    پزشک کودک شما ممکن است ترکیبی از چندین آزمایش را برای تشخیص اوتیسم تجویز کند، آزمایش‌هایی مانند:

    این تشخیص‌ها را معمولا تیمی از کارشناسان انجام می‌دهند. این تیم می‌تواند شامل روان‌شناسان کودک، کاردرمانگرها، یا آسیب‌شناسان کلامی و زبانی باشد.

    اوتیسم چطور درمان می‌شود؟

    اوتیسم چیست و آیا راهی برای درمان آن وجود دارد؟

    درمانی برای اوتیسم وجود ندارد، اما روش‌های درمانی می‌تواند علائم را کاهش دهد و به افراد کمک کند تا احساس بهتری داشته باشند. تشخیص و مداخله زودهنگام بسیار مفید است و می‌تواند مشکلات رفتاری، کلامی و مهارت‌های زبانی را بهتر کند. مداخله در هر سنی مفید است و با اینکه کودکان با بزرگ‌شدن نمی‌توانند بر اوتیسم چیره شوند، اما می‌توانند بیاموزند چطور با آن کنار بیایند.

    خیلی از رویکردهای درمانی شامل موارد زیر می‌شوند:

    ماساژ، پتو یا لباس‌های وزن‌دار و فنون مدیتیشن هم می‌توانند در آرامش فرد مفید باشند. با‌این‌حال، نتیجه درمان‌ها متفاوت هستند. بعضی از افراد ممکن است خوب به درمان‌ها واکنش نشان دهند و بعضی دیگر نه.

    درمان‌های جایگزین برای اوتیسم

    روش‌های درمانی دیگر برای کنارآمدن با اوتیسم عبارت‌اند از:

    آیا رژیم غذایی می‌تواند بر اوتیسم اثر داشته باشد؟

    آیا رژیم غذایی در اوتیسم تأثیر دارد

    رژیم غذایی خاصی برای افراد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم وجود ندارد. با‌این‌حال، بعضی از کارشناسان اوتیسم در تلاش هستند تا با ایجاد تغییراتی در رژیم غذایی، مشکلات رفتاری را کاهش دهند و کیفیت زندگی افراد را بهبود ببخشند.

    اساسی‌ترین نکته در رژیم غذایی افراد مبتلا به اوتیسم، پرهیز از افزودنی‌های مصنوعی است. این افزودنی‌ها شامل مواد نگه‌دارنده، رنگ‌ها و شیرین‌کننده‌ها هستند.

    بهتر است رژیم غذایی فرد اوتیسمی شامل غذاهای کامل باشد. این مواد عبارت‌اند از:

    بعضی از کارشناسان اوتیسم رژیمی بدون گلوتن را هم توصیه می‌کنند. پروتئین گلوتن در گندم، جو و دیگر غلات وجود دارد. آنها اعتقاد دارند که گلوتن در بعضی افراد مبتلا به اوتیسم باعث ایجاد تورم و واکنش‌های نامساعد در بدن می‌شود. با‌این‌حال، پژوهش‌های علمی درمورد وجود رابطه بین اوتیسم، گلوتن و نوع دیگری از پروتئین به‌‌نام کازئین نتایج قطعی ارائه نداده‌اند. بعضی از پژوهش‌ها و شواهد روایت‌شده پیشنهاد داده‌اند که رژیم غذایی می‌تواند علائم اختلال بیش‌فعالی را بهبود ببخشد که شبیه به علائم اوتیسم است.

    اوتیسم چطور بر کودکان اثر می‌گذارد؟

    کودکان اوتیسمی نمی‌توانند مانند هم‌سن‌و‌سالان خود در بعضی موارد رشد داشته باشند یا ممکن است مشکلاتی در مهارت‌های اجتماعی یا زبانی پیدا کنند؛ برای نمونه، کودک ۲ساله عادی ممکن است به انجام بازی‌های ساده علاقه نشان دهد. کودک ۴ساله‌ای که اوتیسم ندارد، ممکن است در فعالیت‌هایی با کودکان دیگر شرکت کند. کودک اوتیسمی به‌سختی می‌تواند با کودکان دیگر ارتباط برقرار کند یا اصلا دوست ندارد این کار را انجام دهد.

    کودکان اوتیسمی همچنین ممکن است رفتارهای تکراری از خود نشان دهند، مشکل خواب داشته باشند یا مواد بی‌ارزش غذایی بخورند. ممکن است آنها نتوانند بدون وجود محیطی ساخت‌یافته یا برنامه روزانه منظم رشد کنند.

    اگر فرزند شما اوتیسم دارد، باید از نزدیک با معلمش در ارتباط باشید تا مطمئن شوید در درس‌هایش خوب پیش می‌رود یا نه.

    اوتیسم و ورزش

    تأثیر ورزش بر اوتیسم

    اجرای بعضی از حرکات ورزشی، ممکن است در بهبود شرایط کلی و کاهش علائم، به کودکان اوتیسمی کمک کنند. هر نوع ورزشی که کودکتان از اجرایش لذت می‌برد، می‌تواند مفید باشد. پیاده روی و بازی در زمین بازی مفید است. همچنین شنا و قرارگرفتن در آب، می‌تواند هم ورزش محسوب شود و هم فعالیتی برای تقویت حافظه. فعالیت‌های تقویت حواس می‌توانند برای کودکانی مفید باشند که در پردازش سیگنال‌های مغزی مشکل دارند.

    ورزش‌های برخوردی می‌توانند برای کودکان اوتیسمی دشوار باشند. در عوض می‌توانید کودکتان را به اجرای ورزش‌های چالش‌برانگیز و تقویت‌کننده تشویق کنید.

    اوتیسم چطور بر بزرگ‌سالان اثر می‌گذارد؟

    اوتیسم و بزرگ‌سالان

    خانواده‌هایی که فرزند اوتیسمی دارند، ممکن است نگران این موضوع باشند که چه زندگی‌ای در بزرگ‌سالی منتظر فرزندشان خواهد بود. تعداد خیلی کمی از افراد مبتلا به اوتیسم می‌توانند زندگی و کار مستقلی داشته باشند. خیلی از بزرگ‌سالان اوتیسمی در طول زندگی خود، نیازمند کمک‌ و مداخلات دائمی هستند.

    شروع زودهنگام روش‌های درمانی می‌تواند کیفیت زندگی آنها را بهبود ببخشد. گاهی به‌علت سهل‌انگاری پزشکان و کارشناسان، خیلی از افراد در بزرگ‌سالی متوجه اوتیسم می‌شوند؛ اما به‌ یاد داشته باشید که باز هم برای کمک به این افراد دیر نیست.

    تفاوت اختلال کم‌توجهی ـ بیش‌فعالی و اوتیسم چیست؟

    گاهی اوتیسم و اختلال کم‌توجهی ـ بیش‌فعالی (ADHD) با هم اشتباه گرفته می‌شوند. کودکانی که اختلال بیش‌فعالی دارند، نمی‌توانند آرام بگیرند، تمرکز کنند و ارتباط چشمی با دیگران برقرار کنند. این علائم در بعضی از افراد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم هم دیده می‌شود. با وجود شباهت‌ها، اختلال کم‌توجهی ـ ‌بیش‌فعالی طیفی از اوتیسم نیست. تفاوتی اساسی بین این دو این است که افرادی که بیش‌فعالی دارند، در مهارت‌های ارتباطی اجتماعی مشکل ندارند.

    اگر تصور می‌کنید فرزندتان بیش‌فعال است، برای انجام آزمایش‌های اختلال کم‌توجهی ـ بیش‌فعالی با پزشک مشورت کنید. تشخیص درست و به‌موقع می‌تواند به فرزندتان این فرصت را بدهد تا درمان درست را دریافت کند. امکان دارد که فردی هم مبتلا به اختلال کم‌توجهی ـ ‌بیش‌فعالی و هم اوتیسم باشد.

    منبع مطلب : www.chetor.com

    مدیر محترم سایت www.chetor.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    بیماری اوتیسم چیست؟

    بیماری اوتیسم چیست؟

    بیماری اوتیسم,بیماری اوتیسم چیست,اوتیسم چه نوع بیماری است

     شخص مبتلا به اوتیسم امکان دارد یکی یا همه علائم این اختلال را از خود نشان دهد

    اوتیسم چیست؟
    اوتیسم، یک اختلال رشد است که در سه سال اول زندگی ظاهر می گردد. اوتیسم با تأثیر بر روی مغز کودک، رفتارهای اجتماعی و مهارت ارتباط برقرار کردن را مختل می کند.

    اوتیسم بیماری نیست به دلیل آن که بیماری پاسخ پاتوفیزیولوژیک به یک محرک خارجی( مثل میکروب ها) و یا داخلی( مثل سلول های سرطانی) است؛ اما اختلال به علت تفاوت در فعالیت های ساختاری یا عملکردی اجزای بدن حاصل می شود. در ایران از هر ۱۵۰ نوزاد، یک کودک مبتلا به اختلال اوتیسم می‌شود.


    اصطلاح اوتیسم از کلمه ی یونانی اوتوس( autos) که به معنای خود است، گرفته شده است. این اصطلاح وضعیتی را تشریح می کند که در آن یک شخص از تعاملات اجتماعی کنار گذاشته شده است، به عبارت دیگر او تبدیل به یک خود ایزوله شده است. یوجین بلولر روانپزشک سوئیسی اولین شخصی بود که از این تعبیر استفاده کرد.


    تشخیص اختلال اوتیسم
    تشخیص اختلال اوتیسم طبق رفتارهای شخص مبتلا است. ناتوانی در برقراری ارتباطات اجتماعی، حساسیت به نور و صدا، سکوت، پرخاشگری، حالات و حرکات غیرعادی بدن یا صورت، پرهیز از برقراری تماس چشمی، تأخیر در یادگیری حرف زدن و لحن یکنواخت از علائم اختلال اوتیسم هستند.

    شخص مبتلاء به اوتیسم امکان دارد یکی یا همه این علائم را با شدت های مختلف از خویش نشان دهد. اگر کادر درمان دانش و امکانات کافی برای تشخیص اوتیسم را نداشته باشند، امکان آن وجود دارد که فرد مبتلاء به این اختلال بدون تشخیص و بدون گرفتن درمان کافی به حال خود رها شود.

    گرچه اختلال اوتیسم درمان ندارد ولی شناسایی آن در سنین نوباوگی بسیار دارای اهمیت است به دلیل آن که هرچه آموزش های ویژه به کودکان مبتلا سریعتر صورت گیرد، امکان بهبود آن ها بیشتر می شود.

    علت بیماری اوتیسم
    دلیل واقعی اوتیسم هنوز مشخص نیست، ولی مطالعاتی در رابطه با علت بروز این بیماری در حال انجام است. به نظر می رسد مساله ژنتیک مهم باشد. به عنوان مثال دوقلوها بیشتر دچار این بیماری می شوند تا یک برادر و خواهر. اختلال کروموزومی و مشکلات عصبی در اشخاص اوتیسمی مشاهده شده است. دیگر علل این بیماری( که هنوز به اثبات نرسیده) شامل:رژیم غذایی، تغییرات مجرای گوارشی، مسمومیت با جیوه، عدم استفاده از ویتامین ها و املاح و حساسیت به واکسن است.

    تزریق واکسن سبب ابتلا به اوتیسم می شود؟
    بسیاری از والدین نگران این مسئله هستند که بعضی واکسن ها برای کودک شان خطرآفرین است.
    دانشگاه امراض کودکان در آمریکا و مؤسسه دارویی( IOM) اعلام کردند که هیچ نوع واکسن و یا ترکیبات واکسنی مسئول ایجاد بیماری اوتیسم نیستند. آنها گفتند که فواید واکسن زدن خیلی بیش از خطرات احتمالی آن است.

    تعداد کودکان اوتیسمی چقدر است؟
    هنوز تعداد کودکان مبتلا به اوتیسم، مشخص نشده است. بیماری اوتیسم در پسران 3 تا 4 برابر بیش از دختران است. شرایط اقتصادی خانواده، میزان تحصیلات افراد خانواده و نوعزندگی تاثیری بر این بیماری ندارند.

    ناتوانی های کودکان اوتیسمی کدامند؟
    1- سندرم Asperger: بیماری است که در طی سال های اول مدرسه ظاهر می گردد و شامل تداخلات اجتماعی، دقت زیاد در صحبت کردن و شوق به کارهای غیرعادی است.

    2- سندرم Rett: این یک بیماری سیستم عصبی است که بازگشت را ایجاد می کند، به ویژه در استفاده از زبان و دست ها. تفاوت زیادی با اوتیسم دارد و تنها در زنان دیده شده است.

    3- ناتوانی در یادگیری: نادر است و این در مواردی رخ می دهد که به بچه یک چیز را یاد می دهیم و آن بچه در 10 سالگی آنرا از یاد می برد.


    4- ناتوانی در پیشرفت: همچنین اوتیسم میتواند تداخلاتی را در مغز به وجود آورد و بیماری های دیگری را نیز ایجاد کنداز قبیل :
    • Fragile X syndrome
    • Mental retardation( عقب ماندگی ذهنی)
    • Tuberous sclerosis( تصلب بافت ها)
    • Seizures( بیماری صرع)

    Fragile X syndrome یک بیماری ارثی میباشد که ازکم هوشی ناشی می شود. در این بیماری ژن ها قادر نیستند پروتئین کافی را برای سلول ( به ویژه سلول مغز) تولید کنند.

    اوتیسم چیست,درمان بیماری اوتیسم,اوتیسم چیست

     هنوز تعداد کودکان مبتلا به اوتیسم، مشخص نشده است

    علائم بیماری اوتیسم چیست؟
    بیشتر والدین اوتیسمی، زمانی که کودک آن ها 18 ماهه تا 2 ساله می شود، کمک می خواهند. کودکان اوتیسمی مشکلاتی دارند، مانند :
    - تداخل در ارتباطات اجتماعی، وانمود کردن به بازی و ارتباط کلامی و غیر کلامی.
    - بیشتر کودکان اوتیسمی، در سن 1 یا 2 سالگی عادی و معمولی هستند، ولی ناگهان زبان گفتاری و مهارت های اجتماعی را از دست می دهند.

    کودکان اوتیسمی، ممکن است :
    - بسیار حساس به نور، صدا، لمس، بو و یا مزه باشند. مثلا از پوشیدن لباس‌های زبر پرهیز کنند و غمگین و افسرده شوند.


    - زمانی که زندگی روزانه تغییر پیدا کند، حرکات تکراری را انجام دهند و یا اشیاء را در جای خود نگذارند. همه این عوامل باعث غم و پریشانی آنها می شود. این نشانه ها ممکن است از ضعیف تا شدید باشد.


    مشکلات ارتباطی بیماران مبتلا به اوتیسم شامل:
    - نمی توانند صحبت راشروع کنند، و یا توانایی ادامه بحث را ندارند.
    - ارتباط، با حرکات دست به جای استفاده از لغات صورت می گیرد.
    - رشد زبان و تکلم به آهستگی صورت میگیرد و یا اصلا صورت نمی گیرد.
    - عدم دقت در دیدن اشیاء
    - به جای لغت" من" از" تو" استفاده می کند، برای مثال به جای آن که بگوید من آب می خواهم، می گوید" تو آب می خواهی.
    - عدم توجه و بی اعتنایی به اشیا( در 14 ماهگی مشخص می شود)
    - کلمات و یا جملات را تکرار می کنند.
    - بدون احساس صحبت می زنند.


    تداخلات اجتماعی
    * ارتباطات دوستانه ندارند.
    *بازی های کلامی را دوست ندارند.
    * تنهایی را ترجیح می دهند.
    * بدون توجه به لبخند هستند.
    * عدم پاسخ به اطلاعات احساسی
    * از صدای بلند، هراسناک نمی شوند.
    * حواس بینایی، شنوایی، چشایی، بویایی و لامسه کمی دارند.
    * ممکن است از صدای عادی، خوش شان نیاید و دستان شان را بر گوش خویش بگذارند.
    * ممکن است تنها بمانند، چون خیلی دست پاچه می شوند.
    * یک سطح صاف را خارش می‌دهند و اشیاء را لیس می زنند.
    * به درد، خیلی زیاد و یا خیلی کم عکس العمل نشان می دهند.
    * ممکن است یک جمله را چند بار تکرار کنند.
    * منظور گوینده را به سختی می فهمند.
    * نمی توانند درک کنند که گوینده صحبت خنده دار می کند و یا سرزنش کننده.
    * ممکن است صحبت نکنند و یا خیلی کم صحبت کنند .
    * خطر را احساس نمی کنند.

    اوتیسم چیست,بیماری اوتیسم,تغذیه کودک مبتلا به اوتیسم

     کودکان مبتلا به اوتیسم بازی های کلامی را دوست ندارند


    بازی کردن به روش خود
    - یک قطعه کوچک اسباب بازی برای آنها جالب می باشد ، مثلا چرخ های یک ماشین.
    -  بازی کسی را تقلید نمی کنند.
    -  ترجیح میدهند به تنهایی بازی کنند.
    -  در آن نقش که بازی می کنند، دارای قوه تخیل اندکی هستند.
    -  همیشه باید یک بازی کنند.
    -  آن ها رفتار مخصوص بخود دارند. خود را یا تکان می‌دهند و یا دست می زنند.
    -  رفتار نامناسب
    -  تندخویی
    -  تکرار یک نقش یا فکر
    -  بی دقت
    -  بی علاقه و بدون احساس
    -  پرتحرک و یا کم تحرک
    -  تمایل به خود و یا سایرین
    -  تکرار حرکات بدن


    علائم ها و آزمایشات برای تشخیص نوزاد اوتیسمی
    درصورتی که نوزاد شما دچار مشکلات زیر بود، حتماً وی را پیش پزشک ببرید:
    - در 12 ماهگی، هنوز چیزی نمی گوید( منظور بیان کردن همان کلمات مبهم است)
    - در 12 ماهگی، اشاره نمی کند و یا" بای بای" نمی کند.
    - در 16 ماهگی، یک واژه هم نمی گوید.
    - در 24 ماهگی، دو واژه نمی گوید.
    - از دست دادن تکلم و یا مهارتهای اجتماعی در هر سنی


    درمان بیماری اوتیسم
    - دارو درمانی: دارو برای جلوگیری از خشم، بداخلاقی، مشکلات حواس،بیش فعالی، مشکلات خوب، بی پروا بودن، حساس بودن و زود عصبی شدن ، به کار می رود.

    - تجزیه رفتار کاربردی( ABA): برای تقویت مهارتهای گوناگون کاربرد دارد. این برنامه در خانه بچه صورت می گیرد.

    - درمان و تدریس به کودک اوتیسمی( TEACH): در این روش به کودک با استفاده از عکسها نشان می دهند که چه کارها و مهارتهایی را باید انجام دهد.


    درمان جسمی بیماری اوتیسم
    - صحبت درمانی:در این روش با کودک خیلی واضح و روشن حرف می زنند. ممکن است ساعت ها طول بکشد تا بتوان یک جمله را به کودک یاد داد.
    - معالجه حسی و بینایی

    بهترین درمان، مجموع تمامی درمانهای بالا می باشد.

    رژیم غذایی بیمار اوتیسمی
    بعضی از کودکان اوتیسمی، تمایل به رژیم عاری از گلوتن و یا عاری از کازئین می باشند. گلوتن در گندم، جو و چاودار است. کازئین در شیر، پنیر و دیگر محصولات لبنی یافت می شود. هیچ بررسی نشان نداده است که تغییر رژیم غذایی، اثر مثبتی بر روی این کودکان داشته باشد.
    اما کودک باید یک رژیم متعادل داشته باشد و به مقدار کافی انرژی و مواد مغذی دریافت کند.

    آیا میتوان از بروز اوتیسم جلوگیری کرد؟
    پزشکان نمی دانند که دقیقا چه چیزی باعث اوتیسم می شود اما آنها معتقدند که ژن ها بیشترین نقش را در زمینه ی ابتلای یک کودک به اوتیسم دارند. در موارد نادری هم پزشکان می گویند که اگر مادر در دوران بارداری با مواد شیمیایی خاصی روبرو شود، نوزاد امکان دارد با نقایص تولد متولد شود اما تشخیص اوتیسم در نوزاد متولد نشده ممکن نیست.

    هرچند نمیتوان از داشتن یک کودک مبتلا به اوتیسم جلوگیری کرد، ولی با انجام تغییراتی در سبک زندگی میتوان میزان خطر را کاهش داد:

    زندگی سالم: انجام چکاپ های رایج، استفاده از رژیم های غذایی متعادل، ورزش، مراقبتهای پیش از زایمان و استفاده از تمام ویتامین ها و مکمل های توصیه شده است.

    عدم مصرف دارو در زمان حاملگی: پیش از استفاده از هر نوع دارویی باید با پزشک مشورت کرد. این امر به ویژه در مورد بعضی از داروهای ضدتشنج اهمیت زیادی دارد.

    پرهیز از استفاده از الکل: در زمان حاملگی از استفاده از هرگونه مشروبات الکی باید پرهیز کرد.

    درمان مشکلات سلامتی موجود: درصورتی که فردی مبتلا به بیماری سلیاک یا بیماری فنیل کتونوری باشد، لازم است از توصیه های پزشک برای کنترل این وضعیت ها پیروی کند.

    انجام واکسیناسیون: باید پیش از حاملگی واکسن سرخچه ( سرخک آلمانی) دریافت شود. این کار میتواند از بروز اوتیسم مرتبط با سرخچه جلوگیری کند.

    گردآوری: بخش کودکان بیتوته

    منبع مطلب : www.beytoote.com

    مدیر محترم سایت www.beytoote.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    بیماری اوتیسم چیست و چه علائمی دارد؟

    بیماری اوتیسم چیست و چه علائمی دارد؟

    بیماری اوتیسم,درمان بیماری اوتیسم,کودک مبتلا به بیماری اوتیسم

    علایم و شدت بیماری اوتیسم در افراد مختلف، متفاوت است

    بیماری اوتیسم در کودکان

    بیماری اوتیسم چیست؟
    بیماری اُوتیسم (درخودماندگی یا Autism)، یک اختلال رشد است که در سه سال اول زندگی ظاهر می گردد. بیماری اوتیسم با تاثیر بر روی مغز کودک، رفتارهای اجتماعی و مهارت ارتباط برقرار کردن را مختل می کند. هرچند علایم و شدت بیماری اوتیسم در افراد مختلف، متفاوت است، اما همه انواع اوتیسم برتوانایی برقراری ارتباط با دیگران توسط کودک، تاثیر می گذارد.

    بنظر می رسد که تعداد کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم درحال رشد است. هرچند درمان و شفای کاملی برای بیماری اوتیسم وجود ندارد، اما درمان جدی و بموقع اوتیسم تغییرات بزرگی در زندگی کودکان مبتلا به بیماری ایجاد می‌کند.

     علت اوتیسم چیست؟
    عوامل مختلفی در بروز بیماری اوتیسم نقش دارند اما مهمترین علت اوتیسم توارث است. جهش های ژنتیکی در کنار بحث توارث ژن ها در بروز بیماری اوتیسم دخیل است. موضوع مربوط به یک ژن هم نیست و ژن های مختلف و تعامل آنهاست که باعث بروز اوتیسم می شود.

    بیماری اوتیسم یک ناتوانی طولانی مدت است که منجر به اختلال عملکرد عصبی – روانی در فرد می شود. گر چه به نظر می رسد که اوتیسم عارضه نادری است اما اطلاعات اخیر گویای آن است که شیوع بیماری اوتیسم حتی تا 20 مورد در هر10000 تولد زنده می رسد.

    اگر چه علت اصلی بیماری اوتیسم کاملاً شناخته شده نیست، اما در سال های اخیر تحقیقات و مطالعات بسیاری در زمینه بیماری اوتیسم صورت گرفته است. تحقیقات تأکید زیادی بر منشاء زیست شناختی و عصب شناختی بیماری اوتیسم در مغز دارد. در بسیاری از خانواده ها سابقه بیماری اوتیسم و یا اختلالات مربوط به اوتیسم وجود داشته است که ریشه ژنتیک را مطرح می کند اگر چه تا به حال ژن خاصی که مربوط به بیماری اوتیسم باشد شناخته نشده است.

    پژوهشگران در مورد نقش ژنتیک در علت شناسی بیماری اوتیسم اختلاف نظر دارند و عده ای از آنها ترکیب چندین ژن را به عنوان علت بیماری اوتیسم مطرح می کنند. چندین نظریه درباره بیماری اوتیسم مطرح شده که هیچیک به طور دقیق اثبات نشده است.

    علائم ابتلا به بیماری اوتیسم

    بیماری اوتیسم نوعی اختلال رشدی است که با رفتارهای ارتباطی، کلامی غیر طبیعی مشخص می شود. علائم بیماری اوتیسم در سال های اول عمر بروز می کند و علت اصلی آن ناشناخته است. بیماری اوتیسم در پسران شایع تر از دختران است. بیماری اوتیسم بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت های ارتباطی تأثیر می گذارد.

    بیماری اوتیسم,علائم بیماری اوتیسم,کودک مبتلا بیماری اوتیسم

    کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم دوست دارند وسایل را پشت هم بچینند و قطار کنند

     
    کودک مبتلا به بیماری اوتیسم اختلال تکلم دارد
    از نظر کلامی، کودک مبتلا به بیماری اوتیسم دچار تاخیر است. کودکان به مرور که بزرگ می شوند، درک بیانی بالاتری در مقایسه با قدرت بیان دارند. یک کودک طبیعی در یک سالگی می تواند تک کلمه ادا کند و در 1.5 سالگی 3-2 کلمه را با هم ترکیب می کند اما کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم یا کلام ندارند یا در مقایسه با سن شان دچار تاخیر کلامی اند یا کلام دارند اما معنی دار نیست و کلام دیگران را اکو می کنند.

    متاسفانه گاهی والدینی را می بینیم که بیماری اوتیسم فرزندشان را انکار می کنند. آنها می گویند فرزندم کلام دارد و حتی باهوش است چون در سن پایین می تواند جمله های سنگین و طولانی را بیان کند اما برخی کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم مثل طوطی کلمات و جمله های اطرافیان را تکرار می کنند. این به معنی هوش بالای کودک نیست بلکه بدان معنی است که کودک درک و شناختی از محیط اطراف ندارد.

    کودک مبتلا به بیماری اوتیسم «من» نمی گوید

    در روند طبیعی رشد، کودکان به محض آنکه «من» را درک می کنند، دیگر از «نام خود» برای بیان خواسته هایشان استفاده نمی کنند در حالی که کودک مبتلا به بیماری اوتیسم شناختی از «من» ندارد و خود را با نام صدا می زند؛ مثلا می گوید: «به علی آب بدید!» این نشانه خوبی نیست. حتی کودک مبتلا به بیماری اوتیسم ضمایر را هم اشتباه استفاده می کند.

    ارتباط کودک مبتلا به بیماری اوتیسم یکطرفه است
    کودک مبتلا به بیماری اوتیسم حتی اگر کلام داشته باشد، نمی تواند درست ارتباط برقرار کند و گفتارش جهت دار نیست. ممکن است محتوای کلام با سنش متناسب نباشد یا بدون توجه به صحبت های دیگران فقط در مورد علایق خود صحبت کند. در واقع کودک مبتلا به بیماری اوتیسم نمی تواند تبادل اطلاعات کند. کودکان مبتلا به اوتیسم به لبخند یا خستگی دیگران توجهی ندارند و نمی توانند نوبت را رعایت کنند. آنها ارتباط یکطرفه برقرار می کنند و به همین علت ارتباطشان موثر نیست.

    واژه سازی کودک مبتلا به بیماری اوتیسم غیرطبیعی است
    ممکن است واژه سازی به شکل بازی در کودکان عادی هم دیده شود اما جایگزین کردن همیشگی واژه ها، مختص مبتلایان به بیماری اوتیسم است. مثلا کودک مبتلا به بیماری اوتیسم ممکن است همیشه به «باب اسفنجی»، «بنگی» بگوید.

    کودک مبتلا به بیماری اوتیسم ساعت ها با یک وسیله سرگرم می شود
    کودک طبیعی مدت توجه کوتاهی دارد یعنی شاید نهایتا 5 دقیقه با یک اسباب بازی، بازی کند و بعد آن را رها کند و سراغ بازی دیگری برود. کودک طبیعی چون محرک های مختلف را آزمایش می کند، پیشرفت می کند اما کودک مبتلا به بیماری اوتیسم ساعت ها یک بازی تکراری انجام می دهد.

    علائم بیماری اوتیسم,بیماری اوتیسم,کودک مبتلا بیماری اوتیسم

    کودک مبتلا به بیماری اوتیسم ممکن است ساعت ها یک بازی تکراری انجام دهد

    کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم نبوغ خاصی در برخی مسائل دارند
    در بیماری اوتیسم، متاسفانه دو سوم کودکان مبتلا، کم توان ذهنی هستند و یک سوم آنها هوش معمولی دارند. این کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم در برخی مسائل نبوغ خاصی دارند. مثلا ممکن است علاقه خاصی به سیاره ها داشته باشند و با کمترین تلنگری اطلاعاتی را در این زمینه حفظ کنند و اگر در جمع قرار بگیرند در مورد این مسائل صحبت کنند. معمولا هم به پیام های ارتباطی دیگران مثل اینکه «بس است» یا «خسته شدیم» توجهی ندارند.

    در بیماری اوتیسم، کودک مبتلا معمولا محو پنکه و لباسشویی می شود
    کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم به چرخیدن یا به وسایلی که می چرخد مثل پنکه و لباسشویی علاقمند هستند و ممکن است ساعت ها خود را با تماشای آنها سرگرم کنند. ممکن است زنجیری را تکان دهند یا به موسیقی های ثابت واکنش و علاقه شدید نشان دهند.

    کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم مثل کودکان دیگر بازی نمی کنند
    بیماران اوتیسمی با اسباب بازی ها آنگونه که باید بازی نمی کنند؛ مثلا ممکن است به جای راه بردن ماشین های اسباب بازی روی زمین، آنها را پشت هم بچینند و قطار کنند.

    درمان اوتیسم,علت بیماری اوتیسم,بیماری اوتیسم در کودکان

    بیماران اوتیسمی با اسباب بازی ها آنگونه که باید بازی نمی کنند

    بیماری اوتیسم درمان پذیر است
    علائم بیماری اوتیسم معمولا از 9 ماهگی قابل تشخیص است اما در 3-2 سالگی کاملا مشخص می شود مگر در موارد بسیار خفیف که ممکن است بیماری اوتیسم در نوجوانی یا جوانی تشخیص داده شود. علائم بیماری اوتیسم در 3 حوزه ارتباط، کلام و علایق و رفتارهای تکراری دیده می شود.

    متاسفانه والدین برخی از کودکان مبتلا به بیماری اوتیسم واقعیت را انکار می کنند چون پذیرش این موضوع سخت است اما با این کار فقط کودک شان را از دوران طلایی درمان محروم می کنند؛ در صورتی که در بیماری اوتیسم اگر آموزش های لازم، به موقع به کودک در سن طلایی داده شود، احتمال طبیعی تر شدن رفتارها وجود دارد.

    در موارد خفیف معمولا بیماری اوتیسم را دیر و در نوجوانی و جوانی تشخیص می دهند. وقتی مهارت ها شکل پیدا کرد، دیگر نمی توان آن را تغییر داد. البته اگر بینش را تغییر دهیم، حتی به افراد مبتلا به بیماری اوتیسم در این سن هم می توان کمک کرد؛ مثلا اگر نوجوانی نمی داند کجا باید حین ارتباط صحبت هایش را قطع کند، باید به مادر یاد داده شود با علائم خاصی به فرزندش غیرمستقیم نشان دهد صحبت کافی است. سن طلایی درمان بیماری اوتیسم تا قبل از 5 سالگی است. هر چه در سن پایین تری بیماری اوتیسم تشخیص داده و بازتوانی ها شروع شود، احتمال طبیعی شدن بیشتر است اما باید بپذیریم که کودکان مبتلا به بیماری همیشه تا حدودی با سایر همسالان خود متفاوت هستند.

    با این همه، متاسفانه برخی از درمانگران هنوز تعریف قدیمی بیماری اوتیسم را باور دارند و فکر می کنند این بیماران، ناتوان و گوشه گیر هستند و اگر فردی کلام و فقط علایق خاص و تکراری داشته باشد، می گویند به بیماری اوتیسم مبتلا نیست و با تشخیص اشتباه، کودک را از دوران طلایی درمان محروم می کنند.

    اگر کودک از طرف شما و یا دکتر مخصوص خود مظنون به بیماری اوتیسم باشد به هر حال بایستی توسط شخصی که در زمینه بیماری اوتیسم تخصص دارد معاینه دقیق شود. ممکن است این فرد یک روانشناس، روانپزشک و یا یک متخصص رشد اطفال باشد.

    در بیماری اوتیسم گاهی ممکن است برای یک تشخیص دقیق و درمان به یک تیم متخصص نیاز شود این تیم می تواند از افراد زیر تشکیل شود :
    - متخصص رشد در اطفال: این فرد می تواند مشکلات سلامتی و رشد در کودکان را درمان کند.
    - روانپزشک کودک: این فرد می تواند در تشخیص اولیه بیماری اوتیسم کمک کرده و در صورت نیاز، داروهائی را برای کمک به کودک مبتلا به اوتیسم تجویز کند.

    - روانشناس کودک: در شناخت عادات و حالات روانی کودک مبتلا به بیماری اوتیسم کمک کرده و ناتوانی های کودک مبتلا به بیماری اوتیسم را در زمینه های رشد ذهنی ،روانی، و اجتماعی بررسی می کند. همچنین یک روانشناس می تواند در بهبود رفتاری کودک مبتلا به بیماری اوتیسم و افزایش مهارتهای اجتماعی او به شما کمک کند.

    - رفتار درمان: این شخص می تواند علاوه برکمک به بهبود توانائی های کودک مبتلا به بیماری اوتیسم در کارهای روزانه مانند لباس پوشیدن، غذا خوردن و سایر کارهای استقلالی، همچنین در بهبود وضعیت حواس پنجگانه ،قدرت تشخیص و سایر توانائی های کودک او را یاری کند.

    - کار درمان: یک کار درمان کودک مبتلا به بیماری اوتیسم را در استفاده درست از عضلات و اندامهای بدن برای انجام کارهای بزرگ و کوچک بدنی می تواند یاری کند.


    - گفتار درمان: در بهبود وضعیت گفتار کودک مبتلا به بیماری اوتیسم و افزایش توانائی او در مهارتهای کلامی بسیار مؤثر است.

    - مشاور خانواده: این شخص می تواند علاوه بر راهنمائی در امر روابط شما با کودک مبتلا به بیماری اوتیسم، شما را در بهره وری بهتر از منابع و مراکز موجود در جامعه برای کمک به درمان کودک کمک کند. اگر علائم بیماری اوتیسم شدید باشد، مثلا کودک خنده های بی مورد یا حرکت های کلیشه ای یا تشنج و رفتارهای خودآزار داشته باشد، داروهایی برای حذف و طبیعی شدن رفتار او تجویز می شود که موثر هم است.

    گردآوری: بخش سلامت بیتوته

    منابع:

    rastineh.ir

    bartarinha.ir

    yjc.ir

    imamhadi.com

    منبع مطلب : www.beytoote.com

    مدیر محترم سایت www.beytoote.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 10 روز قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید