توجه : تمامی مطالب این سایت توسط ربات جمع آوری شده و تمامی مطالب عکس ها و لینک های دانلود برای سایت های دیگر بوده و ربات ما عکس و متن سایت های دیگر را در این سایت قرار میدهد. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران توسط ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب کاملا حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    به سلولهایی که هسته آنها غشای مشخصی ندارند چه می گویند

    دسته بندی :
    1. نکس 98
    2. مطالب سایت
    32بازدید

    به سلولهایی که هسته آنها غشای مشخصی ندارند چه می گویند را از سایت نکس 98 دریافت کنید.

    پروکاریوت

    سلول

    سلول

    سلول(به فرانسوی: Cellule) و یا یاخته[۱] واحد اساسی ساختاری، عملکردی و بیولوژیکی همۀ موجودات شناخته شده است. یاخته کوچکترین واحد زنده است. یاخته‌ها اغلب بلوک‌های ساختمانی زندگی نامیده می‌شوند. به مطالعۀ یاخته‌ها، زیست‌شناسی یاخته‌ای، بیولوژی یاخته‌ای یا سیتولوژی گفته می‌شود. یاخته‌ها از سیتوپلاسم محصور در غشاء تشکیل شده‌اند؛ که حاوی بسیاری از زیست‌مولکول‌ها مانند پروتئین‌ها و اسیدهای نوکلئیک است. بیشتر یاخته‌های گیاهی و حیوانی فقط در زیر میکروسکوپ قابل مشاهده هستند و ابعادی بین ۱ تا ۱۰۰ میکرومتر دارند. ارگانیسم‌ها را می‌توان به‌عنوان تک‌یاخته‌ای (متشکل از یک یاخته منفرد مانند باکتری‌ها) یا چندیاخته‌ای (از جمله گیاهان و حیوانات) طبقه‌بندی کرد. بیشتر ارگانیسم‌های تک‌یاخته‌ای به‌عنوان میکروارگانیسم‌ها طبقه‌بندی می‌شوند.

    یاخته‌ها توسط رابرت هوک در سال ۱۶۶۵ میلادی کشف شدند؛ که آن‌ها را به دلیل شباهت‌شان با سلول‌هایی که در راهبان مسیحی در یک صومعه ساکن بودند، سلول نامگذاری کرد. نظریۀ یاخته‌ای، نخستین بار در سال ۱۸۳۹ میلادی توسط ماتیاس جاکوب شلیدن و تئودور شوآن ساخته شد؛ و اظهار داشت که تمام موجودات از یک یا چند یاخته تشکیل شده‌اند؛ که یاخته‌ها واحد اساسی ساختار و عملکرد در تمام موجودات زنده هستند. حداقل ۳.۵ میلیارد سال پیش یاخته‌ها روی زمین پدیدار شدند.

    سرچشمه[ویرایش]

    منشأ سلولها به منشاء زندگی مربوط می شود ، که تاریخ زندگی در کره زمین را آغاز کرده است.[۲]

    چندین نظریه در مورد منشأ مولکولهای کوچک وجود دارد که منجر به حیات در زمین اولیه شدند . آنها ممکن است به وسیله شهاب سنگ به زمین آمده باشند . داده های تجربی کمی وجود دارد که اولین فرم های تکرار شونده را تعریف می کنند. تصور می شود RNA اولین مولکول خود تکرار کننده است ، زیرا قادر است هم اطلاعات ژنتیکی را ذخیره کند و هم واکنش های شیمیایی را کاتالیز کند (به فرضیه جهان RNA مراجعه کنید) ، اما برخی موجودات دیگر با پتانسیل تکثیر خود می توانند مقدم بر RNA باشند ، مانند نوکلئیک اسید رس یا پپتید . حداقل 3/5 میلیارد سال پیش سلولها پدید آمدند.[۳][۴][۵] باور فعلی این است که این سلولها هتروتروف بودند. غشاهای سلولی اولیه احتمالاً ساده تر و قابل نفوذتر از سلول های کنونی بودند ، و تنها یک زنجیره اسید چرب در هر لیپید وجود داشت. شناخته شده است که لیپیدها به طور خودبخودی وزیکولهای دو لایه در آب را تشکیل می دهند ، و می توانند از RNA مقدم باشند ، اما اولین غشای سلولی نیز می تواند توسط RNA کاتالیزوری تولید شده باشد ، یا حتی به پروتئین های ساختاری قبل از شکل گیری نیاز داشته باشند.[۶]

    انواع یاخته[ویرایش]

    یاخته‌ها از دو نوع تشکیل شده‌اند:

    یوکاریوتی، که شامل یک یا چند هسته مشخص و پروکاریوتیک، که دارای هسته نیستند پروکاریوت‌ها ارگانیسم‌های تک یاخته‌ای هستند؛ در حالی که یوکاریوت‌ها می‌توانند تک یاخته‌ای یا چند یاخته‌ای باشند.

    پروکاریوت‌ها شامل باکتری‌ها و آرکیاهای کوچک (که آرکی‌باکتری یا باکتری‌های باستانی هم نامیده شده‌اند)، دو از سه حوزه زندگی است. شکل زیر، یک باستانی است که هر یاختهٔ آن در حدود ۵ میکرون درازا دارد. گونه‌هایی از باستانیان در اعماق اقیانوس‌ها و مغاک‌های ظلمانی کشف شده‌اند و می‌توانند در جایی که حتی ذره‌ای از نور خورشید به آن نفوذ نمی‌کند، زنده بمانند.

    یاخته‌های پروکاریوتی اولین شکل زندگی روی کره زمین بودند که با داشتن فرایندهای بیولوژیکی حیاتی از جمله سیگنالینگ یاخته‌ای مشخص می‌شوند. آنها ساده‌تر و کوچک‌تر از یاخته‌های یوکاریوتی هستند و فاقد هسته هستند و سایر ارگانل‌های محدود شده به غشاء. DNA یک یاخته پروکاریوتی شامل یک کروموزوم حلقوی است که در تماس مستقیم با سیتوپلاسم است. منطقه هسته‌ای موجود در سیتوپلاسم را نوکلئوئید می‌نامند. اکثر پروکاریوت‌ها کوچکترین کل ارگانیسم‌ها از قطر ۰/۵ تا ۲/۰ میکرومتر هستند. شکل زیر ساختاری نمادین از پروکاریوت‌ها است.

    گیاهان، حیوانات، قارچ‌ها، قالب‌های لجن (کپک مخاطی (به انگلیسی: Slime mold) نام غیررسمی برای انواع گوناگون جانداران یوکاریوت است که می‌توانند آزادانه به شکل تک یاخته‌ای زندگی کنند اما گرد هم می‌آیند و ساختاری چندیاخته‌ای و تناسلی می‌سازند. بیش از ۹۰۰ گونه کپک مخاطی در سراسر جهان وجود دارد.)، تک یاخته‌ها و جلبک‌ها همه یوکاریوتی هستند. تک یاخته‌ها (پروتوزوئات همچنین پروتئاز، پروتئین‌های چندگانه) یک اصطلاح غیررسمی برای تک‌یاخته‌ها، یوکاریوتی است که به صورت مستقل (غیر انگلی) و یا انگلی هستند که از مواد ارگانیک مانند میکروارگانیسم‌های دیگر یا بافت‌های آلی باقی ماندهٔ آلی تغذیه می‌کنند. از دیدگاه تاریخی، پروتوزوها به عنوان «حیواناتی یک یاخته‌ای» مورد توجه قرار گرفتند؛ زیرا آن‌ها اغلب دارای رفتارهای حیوانی مانند جنبش و شکار و عدم وجود دیواره یاخته که در گیاهان و جلبک‌ها یافت می‌شود، هستند. شکل زیر یک گونه از تک‌یاختگان، موجود در مغز استخوان را نشان می‌دهد.

    نظریه یاخته‌ای که در سدهٔ پانزدهم میلادی پدید آمد، می‌گوید که همه جانداران از یک یا چند یاخته تشکیل شده‌اند و همهٔ یاخته‌ها از یاخته‌های پیشین پدید می‌آیند و همهٔ کارکردهای زیستی یک جاندار در درون یاخته‌ها انجام می‌گیرند. این واحدهای بنیادی حاوی اطلاعات وراثتی لازم برای سامان دادن به کارکرد یاخته و انتقال اطّلاعات به نسل‌های آینده نیز هستند. یاخته‌هایِ پیکر پریاخته‌ای‌ها در برخی بافت‌ها مانند پوست با پیوند میان‌یاخته‌ای به هم متصل می‌شود.

    انواع یاخته‌ها بر اساس وضعیت دو نوع هستند:

    پیش‌هسته (پروکاریوت): یاخته‌هایی که در آن‌ها به علت نداشتن غشایِ هسته موادّ هسته‌ای در سیتوپلاسم پراکنده شده‌اند و هسته مشخصی ندارند؛ مانند: باکتری‌ها، آرکی باکترها و سیانوباکتری ها.

    هوهسته (یوکاریوت): یاخته‌هایی که هستهٔ مشخصی دارد و دارای دو غشاست که آن را در بر می‌گیرد؛ مانند: گیاهان، جانوران، قارچ‌ها و آغازیان.

    اندامک‌های یاخته جانوری:

    از بخش‌های دیگر یاخته که به دلیل نداشتن غشا مشخص و مخصوصِ خود اندامک نامیده نمی‌شود، می‌توان به میانک (سانتریول) و رناتن (ریبوزوم) اشاره کرد. به اجزای غشادار سیتوپلاسم هوهسته ای اندامک گفته می‌شود که معمولاً عبارت است از: هسته یاخته، ریزکیسه، شبکه آندوپلاسمی زبر، شبکه آندوپلاسمی صاف، دستگاه گلژی، راکیزه، کریچه، کافنده‌تن.

    (دیسه ها مانند سبزدیسه نیز اندامکی است که در یاخته جانوری دیده نمی‌شود)

    قسمت های یاخته جانوری[ویرایش]

    (یاخته های جانوری با گیاهی تفاوت هایی دارند)

    اندامک های یاخته (درون سیتوپلاسم) :

    برخی ساختار ها عبارتند از :

    ساختارهای خارج از غشای سلولی[ویرایش]

    همچنین بسیاری از سلولها ساختارهایی دارند که بطور کامل یا جزئی در خارج از غشای سلولی وجود دارند. این ساختارها توسط غشای سلولی نیمه نفوذپذیر در برابر محیط خارجی محافظت نمی‌شوند .

    دیواره سلولی

    بسیاری از انواع سلولهای پروکاریوتی و یوکاریوتی دیواره سلولی دارند . دیواره سلولی برای محافظت از سلول به صورت مکانیکی و شیمیایی از محیط خود مراقبت می کند و یک لایه اضافی برای محافظت از غشای سلولی است. انواع مختلف سلول دارای دیواره سلولی است که از مواد مختلف تشکیل شده است. دیواره های سلولی گیاهی در درجه اول از سلولز تشکیل شده اند ، دیواره سلولی قارچ ها از کیتین ساخته شده اند و دیواره های سلول باکتریایی از پپتیدوگلیکان ساخته شده اند.

    پروکاریوتیک

    کپسول

    کپسول ژلاتینی در برخی باکتریهای خارج از غشای سلولی و دیواره سلولی وجود دارد. کپسول ممکن است همانند پنوموکوکی ، مننژوکوک یا پلی پپتید بعنوان باسیلوس آنتراسیس یا اسید هیالورونیک مانند استرپتوکوکها ، پلی ساکارید باشد. کپسول ها با پروتکل های رنگ آمیزی عادی مشخص نشده اند و توسط جوهر هند یا متیل آبی قابل شناسایی هستند. که باعث می شود تا کنتراست بیشتری بین سلول ها مشاهده شود.[۸]

    فلاژلا

    فلاژلا (تاژک) اندامک هایی برای تحرک سلولی هستند. فلاژل باکتریایی از سیتوپلاسم شروع و پس از غشای سلولی به دیواره سلولی ختم می شود. آنها از نظر طبیعی پروتئین های طولانی و ضخیمی دارند. نوع دیگری از تاژک ها در گونه‌های کهن یافت می شود و یک نوع متفاوت در یوکاریوت ها یافت می شود.

    مویک

    مویک یا Pilus یک رشته کوتاه ، نازک و مو مانند است که در سطح باکتری ها یافت می شود. مویک از پروتئینی به نام pilin ( آنتی ژن ) تشکیل شده و وظیفه اتصال باکتریها به گیرندههای خاص روی سلولهای انسانی ( چسبندگی سلول ) را بر عهده دارد. انواع خاصی از پیلی وجود دارد که در ترکیب باکتریها نقش دارند.

    جستارهای وابسته[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    یوکاریوت

    یوکاریوت

    یوکاریوت (به انگلیسی: Eukaryote) در زیست‌شناسی به جانداری که سلول‌های آن هستهٔ واقعی دارند گفته می‌شود؛ (در باکتری‌ها، مواد هسته‌ای در غشایی قرار ندارند و هستهٔ مشخصی را تشکیل نمی‌دهند).

    یوکاریوت‌ها دارای سلول‌هایی هستند که در آن‌ها ماده ژنتیکی در یک غشای دو لایه‌ای محفوظ شده که هسته سلول نام دارد. موجودات پرسلولی همگی یوکاریوت هستند و در مقابل یوکاریوت گروهی به نام پروکاریوت قرار دارد که در آن‌ها ماده ژنتیکی در تماس مستقیم با سیتوپلاسم قرار دارد.

    یوکاریوت‌ها دارای کروموزوم خطی هستند و اندامک‌های غشاداری مانند میتوکندری نیز دارند. ریبوزوم‌‌های سلول‌های یوکاریوت پیچیدگی بیشتری نسبت به ریبوزومهای سلول‌های پروکاریوت دارند و کمی بزرگ‌ترند.

    داشتن هستهٔ غشادار و سیتوپلاسم حاوی اندامک‌های سلولی که شامل همهٔ سلول‌ها به‌جز باکتری‌ها می‌شود را یوکاریوت می‌گویند.

    اندازه یوکاریوت‌ها به‌طور متوسط ۱۰ میکرومتر است.

    تفاوت‌های یوکاریوت‌ها و پروکاریوت‌ها[ویرایش]

    تقسیم‌بندی یوکاریوتها[ویرایش]

    در ۱۸۶۶ این تقسیم‌بندی برای یوکاریوتها ملاک بود:

    سپس در سال ۲۰۰۵ یوکاریوتها به این شکل تقسیم‌بندی شدند (با ویرایشی در سال ۲۰۱۲):

    طبقه‌بندی جانداران[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 2 ماه قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید